ગરજ હોય તો આવ ગોતવા

ગરજ હોય તો આવ ગોતવા,
હું શીદ આવું હાથ, હરિ !
ખોજ મને જો હોય ખેવના,
હું શીદ સ્હેલ ઝલાઉં, હરિ !

ગેબ તણી સંતાકુકડીમાં
દાવ તમારે શિર, હરિ !
કાળાન્તરથી દોડી રહ્યા છો
તોય ન ફાવ્યા કેમ, હરિ !

સૂફીઓ ને સખી ભક્તો ભૂલ્યા,
વલવલિયા સૌ વ્યર્થ, હરિ !
‘સનમ! સનમ!’ કહીને કો' રઝળ્યા
કોઈ ‘પિયુ! પિયુ!’ સાદ કરી

પોતાને પતિતો દુષ્ટો કહી
અપમાને નિજ જાત, હરિ !
એ માંહેનો મને ન માનીશ,
હું સમવડ રમનાર, હરિ !

તલસાટો મુજ અંતર કેરા
દાખવું તો મને ધિક, હરિ !
પતો ન મારો તને બતાવું
હું-તું છો નજદીક, હરિ !

મારે કાજે તુજ તલસાટો
હવે અજાણ્યા નથી, હરિ !
હું રિસાયલને તું મનવે
વિધવિધ રીતે મથી, હરિ !

પવન બની તું મારે દ્વારે
મધરાતે ઘુમરાય, હરિ !
મેઘ બનીને મધરો મધરો
ગાણાં મારાં ગાય, હરિ !

વૈશાખી બળબળતાં વનમાં
દીઠા ડાળેડાળ ભરી,
લાલ હીંગોળી આંગળીઆળા
તારા હાથ હજાર, હરિ !

માછલડું બનીને તેં મુજને
ખોળ્યો પ્રલયની માંય, હરિ !
હું બન્યો કાદવ, તું બની
ડુક્કર રગદોળાયો — શરમ, હરિ !

પથ્થર લક્કડ પશુ પંખી થૈ
નજર તમારી ચુકાવી, હરિ !
માનવ થઈ પડું હાથ હવે,
તો જગ કહેશે, ગયો ફાવી, હરિ !

લખ ચોરાશીને ચકરાવે
ભમી ભમી ઢુંઢણહાર, હરિ !
ડાહ્યો થૈ કાં દાવ પૂરો દે,
કાં તો હાર સ્વીકાર, હરિ !