અખાના છપ્પા/કૃપા અંગ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← ચેતના અંગ અખાના છપ્પા
કૃપા અંગ
અખો
ધીરજ અંગ →


પૂરણા બ્રહ્મા પ્રીછવાઅ કાજ, નવધા ભક્તિ વૈસણવા સાજ;

જેમ કશી વસ્ત કનેથી પડી, આદરા કરતાં પાચી જડી;

અલ્પ આદરે જો આવે હાથ, તો અખા કાજ શું શોધ્યા સાથ. ૧૧૦


રિમણિકંઠે પોતાને અમૂલ્ય, તે પડ્યો જાણી બહારા ખોળે ધૂળ;

કર્મકાચની કનિકા જડી, વ્યસને લાગ્યો કાઢે હડી;

અલ્પ પ્રાપ્ત્ને અતિઆયાસ, અખના જાણે આતમ પાસ. ૧૧૧


રિની ઇચ્છાયે હરિ મળે, તે તો અખા અંતરમાં ગળે;

જનક ખટ્વાંગે ક્યાં નવધા કરી, વિચાર કરતાં પામ્યા હરિ,

કૃપા હરિ હસ્તણીશું કાજ, ઢોળે કળશા તો પામે રઆજ. ૧૧૨


સાત દને પરીક્ષિત રાજન, ભ્રમા ગયો ભેત્યા ભગવાન;

બીજા બહુ ત્યાં બેઠા હતા, શુકના મુખની સુનતા કથા;

તે તેવાના તેવા રહ્યા, અખા હરિની જોઈએ માયા. ૧૧૩


ખા કામ ચે સમજ્યા સાથ, પણ કૃપારૂપિણી જોઇએ આથ્ય;

બીજો સઘળો દેહવ્યાપાર, જન્મા મરણ ના ટૅલે સંસાર;

કૃપા સમજા અર્થ સર્વે કૃત્ય, જો ઉપજે તો પામે તર્ત ૧૧૪

ણ સમજે સબળો સંસાર, સમજે જાય સઘળો ભાર;

જેમ જેમ સાચું માને જન, તેમા તેમે વાદ્યે દંને દંન;

અખા પ્રેત બીહીનાને ખાય, (પણ) ધીરજવાન તે કુશળે જાય. ૧૧૫


ક અફીણ બીજો સંસારી રસ, અધિકા કરે તેમ આપે કસ;

જેમ જેમ અધીકું ખાતો જાય, અંગે અકલે હીણો થાય;

કો મૂકે તો મુવે સરે, નહીં તો અખા ત ખાતો મરે. ૧૧૬


ત્યમ એ ભોગ તણો સંસાર, જીર્ણા થયો તો પડિયો આહાર;

નવો નીપજે તેમ લાગે સ્વાદ, તો કેમ જાએ ભવની વ્યાધ;

અખા ખસ જેમ ચંચાળ્યે થાય, (અને) ઘસી ફેદી તો સમૂળી જાય. ૧૧૭


જાયા સમૂળો તેમ સંસાર, કરતાં આત્માતત્ત્વવિચાર;

અન્ય ઉપાયા નથી એ જવા, સામા બંધ બધાએ નવા;

કર્મા કરતા નાવે છેક, અખા વિચારે ન મળે શેષ. ૧૧૮

અખાના છપ્પા