ગુજરાતની ગઝલો/સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો !

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← એકરારનામું ગુજરાતની ગઝલો
સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો !
[[સર્જક:|]]
૧૯૪૩
સુંદિર મુખડું આપનું →


૬૦ : સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો !


તજ્યો મેં રાહ દુનિયાનો પ્રણયપંથે ચડ્યો હું તો;
નવી દ્રષ્ટિ ન કાં દેતો? સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો.

જગાવી હોળી મેં આ તો દિલે આતશ હવે સહેતો;
નવું જૂનું ભૂલી જાતો, સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો.

મરૂ ગૂંગળાઈને હું જે ! ઉઘાડી દ્વારા દે તું તો;
શરમ યા રહમથી સૂતો? સખે ભૂલે પડ્યો હું તો.

અજબ દારૂ નશો કરતે, અજબ ખુશબો ન કાં ભરતો?
ધીરજ દિલમાં ન હું ધરતો, સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.

મીંચું હું ચશ્મ શી રીતે? સખી ! સામે ખડી તું જો,
હજી દાવો ન કાં લેતો? સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો.

બલા વળગી પડી આ તો, અજબ આ ઈશ્કનો રસ્તો;
મગર કાંટાભરી વાડે, સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.

જતો હારી, હવે થાક્યો, જિગર વહેતું થતાં સૂતો;
નથી કૈં મોતથી બીતો, સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.

સખે! હું વસ્લને ચાહતો, જુદાઈ ના હવે સહેતો;
બતાવો રાહ કૈં સાચો, સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.

જગાવ્યાં ભૂતને મેં તો, હવે ના દાદ તું દેતો !
ગુઝર અન્દર ન હું કરતો, સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.

અધૂરા રાહમાં ઊભો, ટકાતું–ના ઉડાતું જો;
હવે સામું ન કાં જેતો? સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.

દશા મારી ન કાં જોતો? દિલે કાં રહેમ ના ધરતો;
હકીકતમાં ન હું ભળતો ? સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો.

પ્રલોભનમાં ફસાયો છું? અગર બલિમાં ખપું છું? જો;
મગર પોતાપણું ભૂલતાં-સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો !

નથી આંસુ હવે વહેતો, ઉપાધિમાં પડ્યો રહેતો;
ઉપાધિથી કરે છૂટો, સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.

મઝા માની પડ્યો હું તો, પ્રણયના પંથમાં ઘૂમ્યો;
મગર ભાલો મને ભોંક્યો, સખે ! ભૂલો પડ્યો હું તો.

વહે છે ખૂનની નીકો, નશાના કેફમાં સૂતો;
જિગર મસ્તાન દર્દી ઓ ! સખે ! ભૂલે પડ્યો હું તો.