નો દીઠી

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search

(બાર વરસે રજપૂત ઘેર આવે છે. મેડીમાં ઝોકાર દીવો બળે છે. પણ પાતળી પરમાર ક્યાં ? પોતાની પત્ની ક્યાં ? માતાએ બહુ બહુ બહાનાં બતાવ્યાં. રજપૂત ઠેર ઠેર શોધી વળ્યો. આખરે ભેદ પ્રગટ થયો. હત્યારી માએ જ એને તાજેતરમાં મારી નાખેલી. સ્ત્રીનો બચકો વીંખ્યો. પોતાની ગેરહાજરીમાં સ્ત્રીએ કદીયે નહોતાં પહેર્યા તે કોરાં વસ્ત્રાભૂષણ જોઇને સ્વામી છાતીફાટ રડ્યો.)

માડી ! બાર બાર વરસે આવિયો,
માડી ! નો દીઠી પાતળી પરમાર્ય રે, જાડેજી મા !
મો’લુંમાં દીવો શગ બળે રે.

દીકરા ! હેઠો બેસીને હથિયાર છોડ્ય રે, કલૈયા કુંવર !
પાણી ભરીને હમણાં આવશે રે.

માડી ! કૂવા ને વાવ્યું જોઇ વળ્યો રે,
માડી ! નો દીઠી પાતળી પરમાર્ય રે, જાડેજી મા !
મો’લુંમાં દીવો શગ બળે રે.

દીકરા ! હેઠો બેસીને હથિયાર છોડ્ય રે, કલૈયા કુંવર !
દળણાં દળીને હમણાં આવશે રે.

માડી ! ઘંટિયું ને રથડા જોઇ વળ્યો રે,
માડી ! નો દીઠી પાતળી પરમાર્ય રે, જાડેજી મા !
મો’લુંમાં દીવો શગ બળે રે.

દીકરા ! હેઠો બેસીને હથિયાર છોડ્ય રે, કલૈયા કુંવર !
ધાન ખાંડીને હમણાં આવશે રે.

માડી ! ખારણિયા ખારણિયા જોઇ વળ્યો રે.
માડી ! નો દીઠી પાતળી પરમાર્ય રે. જાડેજી મા !
મો’લુંમાં સીવો શગ બળે રે.

દીકરા !હેઠો બેસીને હથિયાર છોડ્ય રે, કલૈયા કુંવર !
ધોણ્યું ધોઇને હમણાં આવશે રે.

માડી ! નદિયું ને નેરાં જોઇ વળ્યો રે,
માડી ! નો દીઠી પાતળી પરમાર્ય રે, જાડેજી મા !
મો’લુંમાં દીવો શગ બળે રે.

એના બચકામાં કોરી બાંધણી રે,
એની બાંધણી દેખીને બાવો થાઉં રે, ગોઝારણ મા !
મો’લુંમાં આંબો મોરિયો રે.

એના બચકામાં કોરી ટીલડી રે,
એની ટીલડી દેખીને તરસૂળ તાણું રે, ગોઝારણ મા !
મો’લુંમાં આંબો મોરિયો રે.

[રઢીયાળી રાત] - લોકગીત

--સં:ઝવેરચંદ મેઘાણી