પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૧૩

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

અંગદપર એક પ્રહાર, કોપ કરીને કીધો; ક્યમ લોપે મુજ લાજ, દાવ દોષીએ દીધો; પછિ અંગદ ખીજ્યો અંગમાં, ઘાટ પ્રથમ એનો ઘડું; સામળ કહે સેવક રામનો, નરપતિને વળતે નડું. ૮૭

કવિત. પ્રતિહારે દીધી ગાળ, અંગદને ઉઠી ઝાળ; ઉઠ્યો ત્યાંથી તતકાળ, દાવે દાંત કરડીને; બે ચારેક ભરી ફાળ, કૃતાંત સરીખો કાળ; અધિક કરંતો આળ, ઘણી રીસ ઘરડીને; સવાયો ઘવાયો વાળ, ભલેરું તિલક ભાળ; બુદ્ધિનિધિતણો બાળ, બાઝ્યો વપુ વરડીને; પકડ્યો ત્યાં પ્રતિહાર, મહોકમ દીધો માર; કહ્યું કે શી વાર? લીધાં પાંચે શીર મરડીને. ૮૮

દુહો. દુસરી ખિડકી સંચર્યો, બીહીક નહીં કછું મંન; વે પાંચુકી તુલ હને, યે બાનરકો તંન. ૮૯

કવિત. અડાવીને દીધી દોટ, ચાતુરીથી કીધી ચોટ; કર્યા લોટપોટ સહુ, ધીરપણે ધાઇને; મસ્તકની માણી મોટ, કુદિયો કનક કોટ; અધિક જોરની ઓટ, ચઢ્યો ચિત્ત ચાહીને; હલાવતો હાથ હોઠ, પૂછતો પ્રહાર પોટ; ઘણા ગુણતણો ગોટ, ગયો ગુણ ગાઇને; બેઠો જિહાં લંકાધીશ, હૃદેમાંહે રાખી રીશ; પાંતરીશ શીશ ઉભો, સભામાંહે સાહીને. ૯૦

ઝૂલણા છંદ. ચતુર નર ચાલિયો, મન સમો માલિયો, પાળિયો બોલ અધીક એશું; નગર શુભ નરખતો, હ્રદયમાં હરખતો, વરખતો ઝેહેરનો વરખવેશું દશકંધશું ડોલશું, બહૂ વિધ બોલશું, બોલશે લંડ તો દંડ દેશું; શૂરવીરપણું સાધશું, વિષ્ટિયે વાધશું, રામની પાસ લાણ લેશું. ૯૧