પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૧૬

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

સભા મધ્ય બંધન કરી, કોટ રચ્યો તે દીશ; નીચો થઇને આવશે, નમાવશે પછી શીશ. ૧૦૪ અંગદ જ્યાં આગળ ગયો, ખિડકી જોઇ દૃષ્ટ; રામ અરિને શું નમું? મનમાં પામ્યો કષ્ટ. ૧૦૫ ક્રોધ કરીને કુદિયો, કરી જોર અપાર; કોટ ઓળંગી હુલકિયો, ગયો સભાને ઠાર. ૧૦૬ આભ અવનિ એકત્ર કરી, કીધો હુલકાપાત; અંગદ ઉતર્યો આકાશથી, ગર્જ્યો કડકડાટ. ૧૦૭ દીગ્‌મૂઢ થયા સહુ દેખતાં, દીઠો કૃતાંત કાલ. પર્વત સરખો પ્રચંડ નર, ફરિને દીધી ફાલ. ૧૦૮

છપ્પો. અંગદ કૂદ્યો આકાશ, કોટ કૂદી માંહે પડિયો; બાણું ક્રોડ બળવંત, આપ તે મધ્યે અડિયો; પ્રલય કાળની આંચ, ક્રોધિલો જમદૂત સરખો; પડ્યો ત્રાસ ચોપાસ, નરેંદ્રાદે સહુ નરખ્યો; સાંભળી શસ્ત્ર કો નવ શક્યા, શુધ બુધ સર્વ ભૂલી ગયા; સામળ કહે સેવક રામનો, દીઠે જોધ ઝાંખા થયા. ૧૦૯

ઝૂલણા છંદ ક્રોધે દંત કરડિયો, મુખ મૂછ મરડિયો, આપ અધિકાર અધિપત એઠો; હીસે બહો હાથિયા, શોભિતા સાથિયા, ભાથિયા ભીડ રીસાળ રેઠો; શૂર મહા પૂર એ ક્રૂર કોપે ભર્યો, નૂર નરપતિ બળવંત બેઠો; શુભ સભા સાથમાં પાંત્રીસ હાથમાં, પોકાર બહુ કરતો બહુ પ્લવંગ પેઠો. ૧૧૦

છપ્પા. લંકપતિ એક લક્ષ, બેઠા બળવંતા એ બહુને; સિંહાસન છત્ર ને ચમર, શોભે સુખ સાગર સહુને; એકે કેડે બાણું કરોડ, ધીર રણ ધનુષો ધારી; કૃતાંત સરીખા કાળ, અતલિબળ અપરંપારી; જઇ અંગદ તે મધ્યે અડ્યો, સભા દેખી દિલમાં હસ્યો; મહિમા દેખાડું માહરો, વિચાર એવો મનમાં વસ્યો. ૧૧૧