પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૨૩

વિકિસ્રોતમાંથી
આના પર જાવ: ભ્રમણ, શોધો
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

સામળ કહે સધારે, પાનીપર પહાન તારે; અલખત અલખસેતી, આલસો રામ મેરોહે. ૧૫૨

દુહો. ત્ર્યંબક ત્રોડ સીતા વર્યો, નીચે આણે પાન; તોકું છોડાયો તિહાં, સોહી રઘુબર જાન. ૧૫૩

ઝૂલણાં છંદ. રાવણ-વખાણ કરે અલ્યા વાનરા રામનું, કેટલું સાંભળ્યું જૂઠ જેવું શીશ સાટે કરી લંક લગિ આવિયો, લોળિયું લાભનું શું જ લેવું; દેહ માનવતણી એહમાં બળ કશું, સિદ્ધશ્રી જાણીને શીદ સેવું; જાનતો હોય તો કહે અલ્યા વાનરા, જોર કરતૂત પ્રાક્રમ કહેવું. ૧૫૪

છપ્પા. અં-હણ્યો જેને હિરણ્યાક્ષ સાદ પ્રહ્લાદાં દીધી; ફરશીધર ફરશુરામ, નેક નક્ષત્રી કીધી; બલિ ચાંપ્યો પાતાળ, સહજમાં અહલ્યા તારી; દુષ્ટનો ફેડ્યો ઠામ, વાળિને નાંખ્યો મારી; પાષાણ તાર્યા પયોનિધિ, સેતુપાજ બાંધ્યો હવે; મમત મૂઢ મૂરખ કરે, એ નર ઓળખશો અબે. ૧૫૫ રાવણ-મૂરખ મૂઢ અજાણ, પહાણથી દીસે પોઢો; શઠ કેરો સરદાર, જગતમાં નહિ કો જોડો; બાપડિયાં કાપડિયાં, જટાળાં જોઢાં જોગી; ભુખ દુઃખ ભિખારી ભૂર, કહે તેને એ ભોગી; એવા અસંખ્ય અલેખધા, ચરણ ચાંપે નિત્ય માહરા; મુજ સાથે જુદ્ધ એ શું કરે, રામ લક્ષ્મણ બે તાહરા. ૧૫૬ અં-રિદ્ધિ હીરો રઘુનાથ, પથ્થર રાવણ પરિયટનો; તે શું જાણે તોલ, રાજસ બોલી વટનો; રિદ્ધિ અમૃત રઘુનાથ, ઝેરથી રાવણ કડુઓ; દાતાને દુઃખ દેનાર, બુદ્ધિહીણ બુદ્ધિ બુડીઓ; વળિ ઉપાસક તું ઇશનો, જેવડે તું જોરો કરો; અંગદ કહે ઇષ્ટ મારા તણું, અહર્નિશ ધ્યાન ધર્મે ધરે. ૧૫૭