પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૨૭

વિકિસ્રોતમાંથી
આના પર જાવ: ભ્રમણ, શોધો
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

અં-શૂભ સુભટ ઘણા જુગ જોડે જમા, તે થકી લક્ષધા હરખ હેમે; રુપાતણા રાચમાં ભોજ્ય ભાવે કરે, કાંસની થાળ કંઈ પત્ર પ્રેમે; મૃત્તિકામાંહી અશન કંઈ કોટિધા, એમ મરજાદ સહુ નરત નેમે; તેતણી જુઠ વીણી અમો જીવીએ, હું હનુમંત બે ખંત ખેમે. છપ્પો. રા-મૂરખ મૂઢ અજાણ, જૂઠું બોલે ક્યમ ઝાઝું; કોણ ગણતીમાં રામ, લવરી સુણતા હું લાજું; કોઠ બીલાં ખાનાર, લંગૂરાં કોટિક લાવ્યો; વાઘણકેરાં દૂધ, મણિધર મણિ લેવા આવ્યો; વળી તારુણી મારી તાટકા, તે પરાક્રમ દીઠું તમો; વળી હોય પરાક્રમ રામનું, કહે કિંકર સુણિયે અમો. ઝૂલણા છંદ. અં-કરતૂક પૂછે કશ્યા એક કરતારનાં, જેહમાં જોરના જુગત ઝાઝા; કોટિ બ્રહ્માંડ મંડાણ સૃષ્ટિતણો, મોક્ષ મહિમાતણો મૂળ માઝા; અવતાર અંશે કરી વંશ દિલિપ કુળ, કીધ પરમારથ કોટિ કાજા; ગરવરાગુણનિધિ તારિયાં તુંબ જ્યમ, શીશ રણ રોળશે રામ રાજા. રા-વધતું વેણ વદે અલ્યા વનચરા, કેટલી બુદ્ધિ તરતીબ તારી; પ્રાશન કરે પિલવાં વાલિઓ વાનરો, મોટાઈ જુઓ એણે નાંખ્યો મારી? તાટકા તારુણી રાંકડી રંડ એ, જીતિયો નીચ નિર્માલ્ય નારી; રામનાં કામ જાણે બધા જગતમાં, ધીર એ વીર બે ધર્મધારી. અં-ત્ર્યંબક જ્યાં મોડિયું માન તુજ માંડિયું, છોડિયો ત્યાં તુંને ધર્મ ધાર્યો; દશ મસ્તક દક્ષમાં રાખીયો કક્ષમાં, પલક એક પક્ષમાં હોડ હાર્યો; કોટિ રાક્ષસ હણ્યા, ભય તેના નવ ગણ્યા, વેદ ભણિયા હવે તુજ વારો; મારવો રંકને લૂટવી લંકને, પાપથી ઓસરે રામ મારો! રાવણ-માનવી માનવી સંગ રહે છે સહુ, માંકડા સાથ મન એનું મોહ્યું; નાનપણમાંહિથી નામ કાઢ્યું જુઓ, પરવર્યા પુરથકી રાજ ખોયું; ક્ષત્રીવટ ખોઈને જોગ જટા ધરી, શરમ ને કરમ ને ધરમ ધોયું; મંત્રી તુજ સારખા પ્રાક્રમી પારખ્યા, દશકંધ રામનું જોર જોયું. ચોબોલો. અંગદ-મંત્રી તે પુણ્યવંતા પૂરણ, ઘર બેઠા લખ લૂટે છે; શ્રી દશરથના નંદન સાથે, ધારા વેદની છૂટે છે;