પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૩૪

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

અંગદ-કપૂત નામ તો તેહ, સંતાડે સીત સતીને; કપૂત નામ તો તેહ, જપે નહીં જોગ જતીને; કપૂત નામ તો તેહ, રામ શું રાઢે રીઝે; કપૂત નામ તો તેહ, ખરું કહેતામાં ખીજે; અહંકારી વિચારો એ આપમાં, મોત ભાગ મનમાં બિયો; સામળ કહે સેવક રામનો, કપૂત રાવનથી બીજો કિયો. ૨૧૪ રાવણ-બોલે બીજો બળવંત મુછાળો હોયે મારું; પૂછાળો મારે પાપ, હોડ તે માટે હારું; વાનર વનચર જાત, જનાવરપર શો જોરો; શત્રુને રહે શરણ, તેહ ઉપર શો તોરો; કાન કાસદીઆ તણા, છેદેથી મોટમ નહિ મૂને; લંકપતિ કહે રે લંગુરિયા, તેથી જીવતો મુકું તૂંને. ૨૧૫ અંગદ-જોનાર મુજ સામું કોય, નથી જન્મ્યો કો જાતે; જોનાર મુજ સામું કોય, સુંડ નથી ખાધી માતે; જોનાર મુજ સામું કોય, નથી સરજ્યો બ્રહ્મસૃષ્ટે; જોનાર મુજ સામું કોય, નથી વર્ષ્યા કો વૃષ્ટે; મુજ સામું નથી બોલતો, જીવ રહ્યો ત્યાં જડી; બોલે આયુશ આવિ રહ્યું, જમલોક પહોંચાડું તે ઘડી. ૨૧૬ રાવણ-જમ ચોકી કરનાર, લંક કેડે હરનીશે; ગ્રહે ન દે કોઇ નામ, વરદાન એ આપ્યું ઇશે; ચાંપે પનોતી ચરણ, કરમ કર જોડી રહે છે; અષ્ટોત્તર શત વ્યાધ, ખમા ખમાનિત્ય કહે છે; નિકટ મોત નહીં નગરમાં, માઝા કુણ લોપે મારી; જશવંતા રાવણ ઝીતે જશ, જુગ બાધામાં જારી. ૨૧૭ અંગદ-ઇશ હતા તુજ શીશ, તે ગુણ ઘાટ ઘોળાણું; ચૌદ ચોકડી રાજ, રિદ્ધ સિધ સર્વ રોળાણું, આયુશ થઈ ગયું અલ્પ, સતી સીતાને શાપે; પરવાર્યું જપ પુણ્ય, પ્રેમદા હરિ તે પાપે; દિવસ બે ચાર દશ બારમાં, લંકાગઢ તારું ગયું; હજુર માત આવ્યું હવે, રાજ વિભીષણનું થયું. ૨૧૮