પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૪૦

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

ઝૂલણા છંદ અં-વૈષ્ણવ વિપ્રના વંશમાંહે તમો, જન્મ ધારી ઘણું ચિત્ત ચહાવું; કરતાં ઉપદેશ કદાચ તું ઉગરે, સહજના સંઘમાં ગંગ નહાવું; મૂરખને મન તે શીખ શોભે નહીં, બેહેરા આગળે કોણ ગાવું; શીખની રીત શી રાવણ આંગણે, "ગાંઠનું ખાઇ ઘેલા સાથ જાવું." ૨૪૪

છપ્પો. રાવણ-' પેલી મહેલી સીત, અશોક વન વારુ વાડી; ત્યાં છે અટપટી જાગ, ખેલ રત્નાકર ખાડી; લક્ષ્મણ સરખા કોટ, રામ સરખા બહુ રાજા; જાવું ન પામે કોય, જંન જોરાવર ઝાઝા; તું કિંકર થઇને કરગરે, કર ઓઢે ભીખારી થઇ; જો બળ હોય બુદ્ધિ હીણમાં, તો તું તેડી જા તહી. ૨૪૫

કવિત. અંગદ-પૂર્વ જન્મ પાપ થકી, સીતાના શાપ થકી; અક્કલ ઓછી આપથકી, સેજ પડ્યો શૂળમાં; અક્ષરના અંકથકી, વિધાતાના વંકથકી; રંજાડ્યા કો રંકથકી, ધન મેળ્યું ધૂળમાં; અહંકાર અતિ આણ્યાથકી, મમત મૂઢ માણ્યાથકી; નિરગુણ નાણ્યાથકી, તણાયો તું પૂરમાં; છેક બુદ્ધિ છોછી થકી, અક્કલ આપ ઓછી થકી; રાવણ તેં હાથ ઘાલ્યો, ગોખરુના મૂળમાં. ૨૪૬

ઝૂલણા છંદ. કવિ-દૃષ્ટિ ભુંડી કરી રીસથી રાવણે, રાજમદ જોરથી રાજ રૂઠ્યો; જવું ન પામે હવે જીવતો વાનરો, એમ કહી આપ અધિપત્ત ઉઠ્યો; ગુરજ ગુપ્તિ ગ્રહી સામદો સંચર્યા, કોટ કોટ્યાન જ્યમ રાફ છુટ્યો; પુત્ર વાળીતણો વીંટીઓ વિધવિધે, બાણનો શીર વરસાદ વુઠ્યો. ૨૪૭ હાલક હુલક હલકાર હળહળ થયો, માર મારો કરી ભુંડ ભક્ષા; અધિપતિ આજ્ઞા કોણ લોપી શકે, શૂર સામદતણી દીધ શિક્ષા;