પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૫૦

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

મસ્તક પછવાડે ફેરવ્યો, સંઘારવા માંડ્યો સાથથી; સામળ કહે સેવક રામનો, હઠ કરી છૂટ્યો હાથથી; ૨૯૦ અંગદે સમર્યા ઇષ્ટ, દાવ દોષીને દીધા; પાંચ સહસ્ત્ર પ્રચંડ, કિંકરો કૂટો કીધા; પટક્યા પાપી પ્રાણ, ચંચળ કંઈ ચાંપ્યા ચરણે; પ્રાજે કીધા કંઈ પૂછ, ધીર ઢોળ્યા બહુ ધરણે; કરડ્યા વરતડ્યા કંઇદંતથી, અધિક જન લીધા અંકમાં; મંડોલ થયો બહુ દેશમાં, લૂટ પડી ગઇ લંકમાં. નાસે નરપતિ નાર, રાય રાવણની રાણી; માર માર સંભળાય, વિપરીત બોલાએ વાણી; શેરીમાં રોયાં શ્વાન, કાગણ કળકળવા લાગી; જાગ્યો ઘુવડ ગંભીર, ભયભિત થઇ રૈયત ભાગી; મંદોદરિએ માણસ મોકલ્યાં, જરુરપણે જઇને જુઓ; બૂમ પડી શી નગરમાં, ઉલ્કાપાત એ શો હુઓ. ૨૯૨ ઇંદ્રજિત થઈ જાણ, અધિક કોપેથી ચડિયો; સજ્યાં અંગ હથિયાર, આપ પોતે જઇ અડિયો; ભમર ચઢાવ્યાં શીશ, શૂર સામદ શુભ સાધ્યો; પૂછ ચરણ પ્લવંગ, બહો જોરેથી બાંધ્યો; જ્યમ મેરુ શૃંગ પર મેહે પડે, ત્યમ માર અંગદ ઉપર પડ્યો. તવ કાયા લાગિ કંપવા, ચતુર નર કોપે ચઢ્યો. ૨૯૩ હૃદે સમર્યા શ્રીરામ, કામ કીધું તે વેળા; ઉડ્યો ત્યાંથી આકાશ, ભૂપત સહુ કીધા ભેળા; તૂટ્યા બંધ તરતીબ, કાયર કોટિ કંપાણા; પડ્યો સભામાં શૂર, ચંડાળ ચરણે ચંપાણા; અં - જો જોર હોય તો જુદ્ધ કરો, નહિતર આજ્ઞા દો મુને; તું ચેત ચેતરે ચતુર નર, તરતિબવત જાણ્યો તુંને. ૨૯૪ રાવણ - નવ ગજ જેને નાક, દંત ગજ દશ દીસંતા; ચાર હજાર ગજ ચર્ણ, હજાર હાથ હિસંતા; પંચાણુ ગજની પુઠ, પ્રતાપ પંચાયણ પ્રોઢો; તણ હજાર તન ટેક, જગતમાં નહિ કો જોટો;