પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૫૪

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

તું શિવ વરદાનથી શૂર છે, માન મગ્ન છે મનથકી; તુજ શીશથી ઇશ અળગા થયા, સીતા હરી તે દિન થકી. ૩૧૦ રાવણ-પૂછ ઈંદ્રને વાત, હાથ દીઠા મુજ તનના; રેશે ઠામના ઠામ, મનોરથ તારા મનના; બાર વર્ષા જળ અંન, તજે નિંદ્રા ને નારી; કુંભકર્ણ*[૧] સાથે તેહ, ભડે જે ભૂપત ભારી; એકાએક કાળ હોયે નહીં, ભાવ અક્ષર તું શું ભણ્યો; મુજ સાથે સંગ્રામે મળે, નથી જગમાં જનુની જણ્યો; અંગદ-ઇશતણો એ ઇશ, એ જ બ્રહ્માનો બ્રહ્મા; અવતારિક એ અંશ, કંઈ મનમાં તું શરમા; લોઢે લકડ દિન રાત, હિરણ્યકશિપુ નવ મરતો; વરદાન હતાં વિપ્રીત, અંકાર તુજ પેરે ધરતો; તે નૃસિંહ થઈ નખે હણ્યો, તે પેરે તુજને થશે; સામળ કહે તારા મોતની, પ્રભુએ જાગ રાખી હશે. ૩૧૨ રાવણ-રાવણ કહે રામદુવાઈ, દેઉ છું અંગદ તુજને; પલક ટકાવે પાગ, ફરી ઉત્તર દે મુજને; શરમ નવ રાખીશ, જરૂર કહેજે ત્યાં જઇને; વધારજે મુજ વેર, પ્રીતથી તેનો થઈને; જો મૂછ ધરાવે મુખ પર, નીર વધારો નામનું; રાવણ કહે આવો અહીં, મારે કામ છે રામનું. ૩૧૩ અંગદ-અંગદ કહે સાબાશ, હોડ હઠ હિમ્મત તારી; તુજમાં પ્રાક્રમ પ્રૌઢ, ખરી નીશા થઇ મારી; ભલું રામશું વેર, ભલું ગંગામાં મરવું; ભલું ગયાવ્રત માંય, દંડ જે ભારે ભરવું; ભલું પુત્ર શિષ્ય ને વિપ્રથી, હોડે કોડે હારવું; ભલું મોત રાવણતણું, જો રામને હાથે મારવું. ૩૧૪ રાવણ-મૂરખનો સરદાર, વિના બોલાવ્યો બોલે; મૂરખનો સરદાર, આપથી અધિક અમોલે;

  1. અત્રે ઇંદ્રજિત એવું નામ જોઇએ.