પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૫૬

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

અંગદ- જઉં છું હવે જરૂર, વચન કહું છું એક છેલ્લું; ખમું છું તારી ગાળ, મમત તુજ સાથે મેલું; પૂછ ઘેર તારી નાર; મંદોદરી શુભ સતીશું; કહો તો માંડની રાઢ, લક્ષ્મણ જોગ જતીશું; પૂછી આવો તમો પુરપતિ, ત્યારસૂધી ઉભો રહું; એમ કરતાં તમો ઉગરો, ઉપદેશ સત્ય સાચો કહું. ૩૨૦

રાવણ-અંગદ અક્કલના હીણ, વચન તું જો વિચારી; નવ ખંડતણો નરેંદ્ર, શીખ શી દેશે નારી; રામા વશ તે રામ, ક્રોડ વસાએ કહાવે; પરવશ પડી તે પાશ, ઇહાં અથડાતો આવે; નારના કહ્યાં તે નર કરે, નપુંસક નારે જિતિયા. રામાને રાવણ પૂછે નહી, એ રામતણે ઘેર રીતિયાં. ૩૨૧

અંગદ-રામતણી એ રીત, અધમતણો ઉદ્ધારણ; રામતણી એ રીત, દુષ્ટ દાનવ સાધારણ; રામતણી એ રીત, સોગટી નામે ન મારે; રામતણી એ રીત, હેતુ જનથી એ હારે; રામતણી એ રીત છે, ભોગવે જે જેવું કરે; એટલું કેતા નવ ઓળખે, પાપે રાવણ તું મરે. ૩૨૨

રાવણ- રામતણી તુંને આણ, વદે અંગદ તું વાણી; રામતણી તુંને આણ, પલક પીવા રહે પાણી; રામતણી તુંને આણ; હવે જો જીભ હલાવે; રામતણી તુંને આણ; જો તું ચરણ ન ચલાવે; રામ આણથી કહે જઈ તહિં, જહિં સેન સકળ છે તમતણું; રાવણે કહાવ્યું રામથી, મહિમા દેખાડ મોટમપણું. ૩૨૩

કવિ-ઉડ્યો સુણી આકાશ, અંગદ અતલીબળ આપે; મહિમા વધારી માન, રામ રાજ ચરણ પ્રતાપે; આવ્યો જિહાં અશોક, અલૌકિક જ્યાં છે વાડી; દુ:ખ નવ વ્યાપે દેહ, ખરી રત્નાકર ખાડી; બેઠી સીત સ્વરૂપ તિહાં, રૂપ રઢિયાળી શુભ સતી; પ્રદક્ષિણા દેઈ પાગે નમ્યો, મોકલ્યો છે લક્ષ્મણ જતિ. ૩૨૪