પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૭

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

ઝૂલના છંદ. અં.-કોતો ગઢ લંકના સહસ્ત્ર કટકા કરું , ઢંઢોળિને કરું ધૂળધાણી; કોતો હું સાત સાગરજળ સોષિને, આળપંપાળ કરું પૂરપાણી; કોતો રાક્ષસ બધા રોળિ નાખું વળી, જો વદો વદન મહારાજ વાણી; કોતો દશકંધનું દેહવટ વાળિને, રોવરાવું બધી રાવરાણી. ૪૭

સવૈયા. રામ-રામ કહે સાંભળરે અંગદ, પર્મબુદ્ધિ હમણાં તો ધારો; કહ્યું કરશે નહીં એ હંકારી, ભારે સર્પતણો છે ભારો; સાગટિ નામે માર કહું નહિ, મોટા વાંક ન કાઢે મારો; પાપી પ્હેલ કાઢે આગળથી, પૂઠે રાજ તમારો વારો. ૪૮ અં - કોતો બાંધી સાહું બળવંતો, લંકાપતિ લંકાથી લાવું; કોતો અશોક વાડીને સોષું, કાયર નામ ક્યમે નહિ કહાવું; કોતો પુત્ર એના પરજાળું, જરુરપણે નવ પામે જાવું; હુકમ દિયો સામળના સ્વામી, એક ઘડીમાં શરણે આવું. ૪૯ રામ - બ્રહ્મરાક્ષસ એ ભૂપત ભૂંડો, સધારવા ન પડે તો સારું; લૂંટાય નહિ લંકાની લક્ષ્મી, ધર્મબુદ્ધિ તે માટે ધારું; ઈંદ્રજીત સરખું રત્ન રોળાશે, માટે મન માને નહિ મારું; વિષ્ટિ કરે માને નહિ મૂરખ, કામ પડશેજી તારું. ૫૦ અં - વિષ્ટિ કામ કરવું તે શાને, કરગરિ બોલ શા માટે કહિયે; નગર ઝઘર કરવું નિરવંશી, શત્રુવચન શા માટે સહિયે; સુત પરિવાર સંધારું એના, હવે રાજ બેશી ક્યમ રહિયે; લક્ષવસા સીતા અહીં લાવું, જરુરપણે અયોધ્યા જઇયે. ૫૧ રામ - અદિકા બોલ કહો છો અંગદ, શૂરપણું જાણે છે સૃષ્ટિ; મારું મન તેથી નવ માને, રાડથકી નવ થઇએ રષ્ટિ; શિવસેવકને માર્યા ઉપર, નથી ચાલતી મારી દૃષ્ટિ; મુજને સુખ ઉપજાવો અંગદ, વિવેકવાત કરો ત્યાં વિષ્ટિ. ૫૨ અં - રાજ તમારે મુખ ક્યમ બોલું, જાણે હુકમ થયો તે જવાયું; ગુણહીણો દેશે મુખ ગોળો, ભાંડ બોલશે એહ ભવાયું; શત્રુવચન ક્યમ સાંખી રહિશું, તેહ દુઃખે મુજ તન સવાયું; સામળ સ્વામી કહો તે કહિયે, લક્ષવસા એ વચન સવાયું. ૫૩