પૃષ્ઠ:Dvirefani Vato.pdf/૧૪૯

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ બાકી છે
પહેલું ઈનામ

પહેલું ઈનામ જુવાન હજી મૂછના દેરા પણ માંડ ફૂટેલેા, ઊઠીને લઈ આવ્યા. આખી સભાએ તાળીઓના ગડગડાટથી એને વધાવ્યે, પણ તેનું માં મલક્યું કે કુરક્યું પણ નહિ, પછી ટૂંકી દોડમાં અને લાંબી દાડમાં તથા મલખમમાં પણ મહાસુખ જ પહેલે આવેલા. મહાસુખ એક પછી એક ઈનામ લઈ જતા હતા તેને હરજીવને મશ્કરીમાં કહ્યું: “અલ્યા આટલાં બધાં ક્યાં સંબરીશ ? પણ એ શાન્ત ગહન મૂર્તિ, એ ને એ, ઊભી થઈ લઈ, ખાલી જગ્યા પર બેસી જાય. બધાં ઈનામે વહેંચાઈ રહેતાં છેલ્લું કુસ્તીનું પણ મહાસુખને મળ્યું. લેકેમાં ગડગડાટના નણે સમુદ્ર ઊછળ્યે, પણ એ એ જ અચલ મુદ્રાથી ઈનામ લઈ અમારી પાસે બેસી ગયેા. પ્રમુખે ભાષણ શરૂ કર્યું: બહેને અને ભાઇ ! ગુજરાતમાં અખાડાની પ્રવૃત્તિ આટલી સારી ચાલે છે એ કાર્યકર્તાઓને ખરેખર અભિનન્દન આપવા ચાગ્ય છે. આપે મને આ સ્થાન આપ્યું અને જુવાન ભાઈના વર્ષમાં ભાગ લેવાની તક આપી એ માટે આપના સર્વને હું ઘણા જ આભાર માનું છું. આજના કાર્યક્રમથી બૈતાં આપને સર્વને જાશે, કે દરેક રમતમાં અને કસરત વગેરેમાં જુવાન ભાઇએ ઘણી પ્રગતિ કરી છે. મને માત્ર એક જ ખાખતના ખેદ રહે છે. આપ જાણો છે કે મરહુમ શે. માતીચંદે આખા ગુજરાતમાં ‘સમસ્ત ગુજરાત અખાડા મંડળ ’ને જે સભ્ય લેાકરાણુનું કામ બહાદુરીનું કામ કરે તેને માટે જે ઇનામ કાઢેલું છે તે આજે ત્રણ વરસથી ખાલી રહે છે. આ વરસે પણ હુજી સુધી તે ઇનામને માટે કાઈ ઉમેદવાર આવ્યેા નથી તેમ કાઈના તરફથી તે આપવા સંબંધી સૂચના થઈ નથી. ”

140

૧૦૭