પૃષ્ઠ:Hriday Vibhuti.pdf/૧૨૪

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનું પ્રમાણિત થઈ ગયું છે.
૧૧૬: હૃદયવિભૂતિ
 


‘શું લેશો ? રાજારાણી કે વીણાવેલી ?'

‘આપણે તો ચા જોઈએ. રાજારાણીયે નહિ અને વીણાવેલીયે નહિ.'

કોઈ દહાડો હોટેલમાં ગયા છો કે નહિ ? ગમાર જેવા ! શહેરમાંથી આવો છો અને આટલીયે ખબર નથી ? આનાવાળી ચા જોઈએ કે બે દોઢિયાંની ?'

‘આનાવાળી લાવ, દોસ્ત !' માનસીંગે કહ્યું.

બન્ને જણે કાચના જાડા મેલા પ્યાલામાં ચા પીધી. ઊની ચા સૂસવાટા વગર પિવાય જ નહિ. માલિકને પ્રથમ રમૂજ પડી અને પછી એ નવા આવેલા ગ્રાહકો સાથે વાત કરવા લાગ્યો. આજે એની દુકાન ભરચક ન હતી, મધરાત પછી કીટસન દીવો બંધ કરી તે ફાનસ સળગાવતો એટલે એની દુકાનનો લાભ લેનાર અનેક વ્યક્તિઓ ભેગી થતી. દુકાનમાં એક ઘડિયાળ પણ હતી. ઘડિયાળ તરફ જોઈ માનસીંગે હરિસીંગને કહ્યું :

'મધરાત થઈ. આગળ જવાશે ?'

'કંઈ પડી રહીશું આટલામાં. ગામમાં ધરમશાળા ખરી કે શેઠ ?' હરિસીંગે પૂછ્યું.

‘ત્યારે આ ગાડું ક્યાં ગયું? ધરમશાળામાં જ કે બીજે કાંઈ ?'

‘ત્યાં નથી રહેવું માટે તો પૂછીએ છીએ.' માનસીંગે અધ્ધર જવાબ દીધો.

‘તે તમે આ લગ્ન ખાતે નથી આવ્યાં ?' માલિકે પૂછ્યું.

'એ વગર આવીએ શું કરવા ? હમણાં ત્યાં જવાનું નથી. અલ્યા, બીજી ચા પીશું કે ?’ હરિસીંગે કહ્યું.

'હા હા ચા સારી બની છે. શહેરમાં આવી ન મળે.' માનસીંગે કહ્યું.

‘શહેરમાં ગામડાં જેવું દૂધ ક્યાંથી લાવો ?’ હોટેલ માલિકે પોતાની વિશિષ્ટતા દર્શાવી.

‘લાવો બે બીજા પ્યાલા. છુટ્ટું છે કે કંઈ ? અમારી પાસે તો રૂપિયો છે !' કહી હરિસીંગે માનસીંગ પાસેથી એક રૂપિયો લીધો અને માલિકના મેજ ઉપર ફેંક્યો. માલિકે તેને મેજ ઉપર પટક્યો. બ્રિટિશ રાજનીતિની પ્રામાણિકતા નહિ તો સદ્ધરતાનો પુરાવો આપતા રૂપિયાએ સચ્ચાઈનો રણકો વગાડ્યો.

'અરે, શેઠના આપેલા રૂપિયામાં વાંધો હોય ખરો ?’ માનસીંગે કહ્યું.

‘તમારા શેઠની વાત જવા દો ને ! પેલા બામણને કોણ જાણે કયી નાતનું ઝોડ વળગાડશે !' માલિકે શેઠ સંબંધમાં અભિપ્રાય આપ્યો.