પૃષ્ઠ:Hriday Vibhuti.pdf/૧૨૯

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનું પ્રમાણિત થઈ ગયું છે.
વિકાસ: ૧૨૧
 


'શેઠ ! આ તો કેસનું ઘર તમે ઊભું કર્યું !' મુખીએ કહ્યું.

'આ માણસ અહીં મરવા પડ્યો છે તેનું શું ?' કેસની વાત સાંભળી ધરમચંદે સામી ધમકી આપી.

‘મરવા પડ્યો છે તે મરશે. પણ સાથે તો તમે લાવ્યા હતા ને ? આવી ઠગાઈ અને મારામારી કરવા?’ મુખી બોલ્યા.

ધરમચંદે કાલાવાલા કર્યા અને મુખીને કાંઈ રકમ આપી મૂર્છિત સાથીદારને ગાડામાં ઘાલી સવાર પડતાંમાં ગામ બહાર નીકળી ગયા.

જતે જતે માનસીંગે ધરમચંદને કહ્યું : 'મને ઓળખ્યો નહિ, ખરું ને શેઠ ? હું અભાજીનો દીકરો.'

'એ અભાજી તો પહોંચી ગયો પરમેશ્વરને ત્યાં. અને તુંયે ત્યાં જ જવાનો !'

‘આપણે બધાયે ત્યાં જ ભેગા હોઈશું ને ?' હરિસીંગે કહ્યું.

‘પરંતુ માનસીંગ સ્તબ્ધ બન્યો. અને આઘું ઓઢી ઊભેલી મંગીને નિહાળી જતે જતે ધરમચંદ બોલ્યા : 'આને ઘેમરપટેલ ડાકણ કહેતા તે ખોટું નહિ !'