પૃષ્ઠ:Liludi Dharti2.pdf/૩૧૭

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ બાકી છે


________________

૩૦૭ પ્રગના અંતે અસાધારણ મુંજાશ ધરાવે છે એવું કહેવાનો આશય નથી. પણ આ સાહિત્યસ્વરૂપમાં હજી કેટલું બધું ખેડાણ થઈ શકે એમ છે, એની નવી નાખી દિશાએ મને આ લેખન મારફત સૂઝી છે. અને એથી ય અદકે લાભ તે એ થયો છે કે મારા પિતાની લેખિનીમાં મને - એક નવો વિશ્વાસ પેદા થાય છે. વાંચનારને આ કથન કદાચ વિચિત્ર ' લાગશે, પણ મારે માટે એ સવો છે સાચું છે. વ્યાજને વારસ” લખ્યા પછી નવલકથાના ક્ષેત્રમાં મને બહુ રસ રહ્યો નહોતે. ઘણાં | | - ઘણાં કથાવસ્તુઓ વિચારી વિચારીને આખરે લખ્યા વિના છોડી રાધાં હતાં. વસ્તુ સુઝે, મનના પ્રસંગગૂથણ ગોઠવાય, પણ આખરે 'એ વસ્તુ જ અતિ સામાન્ય લાગવાથી એને કાગળ પર ઉતારવાનું માંડી વાળતા. બધાં જ કથાવસ્તુઓ ચીલાચાલ, સામાન્ય કવચિત્ 3. વાહિશ જેવા લાગતાં. અને એમાં લગભગ આકસ્મિક જ કહી. શકાય એ રીતે આ કથાની રચના થઈ ગઈ અને આ સાહિત્યવરૂપ અંગેની આખા મતાદશા જ બદલાઈ ગઈ. આ પ્રક્રિયાનાં કારણે તે મને પિતાને ય બહુ સ્પષ્ટપણે સમતાં નથી. એમ લાગે છે કે ઢાંચાઢાળ કથાવસ્તુઓથી હું કંટાળ્યો તઃ એકનાં એક જ બીબાં જે અખખે પડી રહ્યાં હતાં એમાંથી છે. અને આલેખવાની ઝંખના હતી. પણ એવા લેખનપ્રયાગની ળતા વિશે મનમાં ઉડાડે થાડી અશ્રદ્ધા હતી. એ અશ્રદ્ધા આ થાના લેખન મારફત અંશતઃ ઓસરી ગઈ, એ મારે મન બીજા શા ય કરતાં અદકી મૂલ્યવાન સ પ્રાપ્ત છે. ' ' અને આવી શ્રદ્ધા પ્રેરવામાં, કથાના હપ્તાવાર પ્રકાશન દરમિયાન ઘણાં નામી-અનામી વાયંકાએ આપેલા સથવારાને હિસે નાનાસને નથી. કથાનું હપ્તાવાર લેખન ‘છાપાળવુ" ગણાય છે. “ઉનનત-જ” વિવેચકે એને ફરમાસુ માલ ગણીને વાંચવાને ય ઈન્કાર કરે છે, એ હકીકત મારાથી અજાણ નથી. એકેક હપ્તા માટે યોજાયેલાં કથાના પ્રકરણ અને ખંડકામાં એક પ્રકારની કૃત્રિમતા પ્રવેશી જાય

  • ', ' આ પ્રકિ - ખાતાં નથી ?

છે કે રહતે સફળતા વિશે , ' છે અને આવી છે