પૃષ્ઠ:Niharika.pdf/૧૦૩

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે




પનિહારીને સાદ

ગરબી

શીળો સૂર્ય હસી વેરે કુસુમ વેગળે રે લાલ છે '1} મીઠી સુરભિ શું ભરીભરી બાથ, પનિહારી રે લોલ. જલમાલાની સાથ અનિલ જે લળે રે લોલ ! .

થાકી તારલી ના માંડે મીટે ભાળતી રે લોલ; . તેનાં પોપચાં મીંચાય વારવાર, પનિહારી રે લોલ, હજી નીદ શું તમારાં નેણ ઢાળતી રે લોલ ? કહો કંકણોના સૂર આજ કયાં ભળ્યા રે લાલ ?" નવ મીઠા નૂપુર. ખણકાર, પનિહારી રે લોલ, કોણ ઘાટે તમારાં પગલાં વળ્યાં રે લોલ ?

ભૂલ્યાં ઘેર રૂડી રૂપલા ઓઢણી રે લોલ ?, કયહ મૂકયું સોનાબેડલું સવાર પંનિહોરી રે લોલ, રમે હૈયું શું સ્વપ્નની ભુલામણી રે લોલ !

હજી વાડીનાં પુષ્પ ના વેડી રહ્યાં રે લોલ ! કે ન આવે વલોણે પરવાર? પનિહારી રે લોલ, કહો કોણે બે વેણ કડવાં કહ્યાં રે લોલ ? તજી નીંદ મૂકી ખાટ મધરાતની રે લોલ, કોક તરસ્યો નિહાળે તમ વાટ, પનિહારી રે લોલ,

એને આશા તમારી એક વાતની રે લોલ.

૯૨ : નિહારિકા