પૃષ્ઠ:Niharika.pdf/૧૦૫

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


________________

નમણી આંબા ડાળ પર કાં બેઠી બની શૂન્ય ?

સંગીત વરસી મૃદુમૃદુ.
મારે હૈયે જગાવ રસધૂન રે, હો બહેન !

મારાં આંસુ હજી નથી રહેતાં ખળ્યાં.

વસન્તતિલકા |

લાગે સ્મશાન સરીખો જગવાસ હાવે:

ભૂતાવલી શી જનની ઘટમાળ આખી;
હૈયે હવે કુજન એકલું તારું ભાવે;

તે બંધ રાખી મુજને ક્યમ શોષી નાખી?

શાને વિજોગ વીંધી બાળા રિઝાવે બહેન ?

સ્નેહસંબંધીમાં તું એકલી સખી ?

હૈયાની પીડ તારો ટહુકો ભુલાવે,

તો ગાને જરાક રસધેલી સખી!

૯૪ : નિહારિકા

૯૪ : નિહારિકા