પૃષ્ઠ:Rasataragini.pdf/૭૨

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે
૭૧


તને આપે ઉધાડી ઉર રે દેખતાં ડોલે રે,
પ્રેમભીના એ પાથરે પ્રાણ રે રંગમાં રોળે રે.

તારે હૈયે ભર્યાં હશે હોજ રે મીઠડી માતે રે,
રહી સીંચી સદનમાં રોજ રે હેતને હાથે રે.

તને વિધિએ વહાલપની વાત રે શીખવી સાચી રે,
સુધાઝરતો કરે સંસાર રે ઉરની ઊંચી રે.

રહી તોએ ગયો દિલ ડંખ રે એટલી કૂણી રે,
હશે રસની એવી કૈં રીત રે જગથી જૂની રે.


સરિત્સુન્દરી

(હું તો ઈશ્વર પૂજવાને નીસરી રે લોલ-એ ઢાળ)

હું તો ડુંગર દાદાકેરી દીકરી રે લોલ,
શીળે સ્વભાવ સરિત્સુન્દરી રે લોલ;

હું તે માતપિતાને પગે પડી રે લોલ,
વહાલાને પન્થ પળી એકલી રે લોલ.

વાંકી-ચૂંકી એ વાટડી વટાવતી રે લોલ;
વચમાં અનેક ઠેસ વાગતી રે લોલ;

પડે પ્રીતમનો પન્થ નહિ પૂછવો રે લોલ,
કેડો એ નેહનો નથી નવો રે લોલ.