પૃષ્ઠ:Veranman.pdf/૮૦

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનું પ્રમાણિત થઈ ગયું છે.
૭૮
વેરાનમાં
 
સલામ ઓ નવીનો ! હૃષ્ટપુષ્ટ શરીરે
ખુબાખુબ મહાલજો !
તમારૂં નવું જીવન, નવા સ્વરો,
તમને મુબારક હજો !
હું તો મારા હિણાએલા આત્મ-દર્પને લઈ,
આ ચાલ્યો એકાકી કોઈ અકલ ભોમની શોધમાં."

૧૯૨૫ ના ડીસેમ્બરની ૨૪ મી તારીખે એ લેનીનગ્રાડ નગરમાં આવ્યો. ગાડી કરીને મિત્રોને ઘેર ગયો, કોઈ ન મળે. સુરાપાન પણ ભૂલી ગયો. હોટેલમાં આવ્યો. રખેવાળને કહ્યું કે કોઈને અંદર ન આવવા દેતો. ત્રણ દિવસ લાગટ એકલો પડ્યો રહ્યો. ત્રીજા દિવસે એક મિત્રને વિદાય-ગીત લખવું હતું. શાહી નહોતી.

એક ચપ્પુ લીધું. હાથના કાંડા ઉપર કેટલાક ચરકા કર્યા. પોતાના તાજા લોહીના ટશિયામાં દરેક વાર કલમ બોળીને એણે આ પંક્તિઓ લખી.

“સલામ બંધુ !
હાથ મિલાવ્યા કે બોલો બોલ્યા વગરના સલામ !
શોક ન કરતો.
લલાટને ન તપાવતો.
મરવામાં કંઈ જ નવું નથી.
જીવવામાંય શું નવું છે ?"

તે સાંજે તેણે આત્મહત્યા કરી.