ગુજરાતી ભાષાના કવિયોનો ઇતિહાસ/હેમો

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← લજ્જારામ ગુજરાતી ભાષાના કવિયોનો ઇતિહાસ
હેમો
દલપતરામ
રેવાશંકર →


તોરણાં ગામનો બ્રાહ્મણ હતો. સંવત ૧૮૬૪માં હયાત હતો. તેણે કર્મકથા એટલે કેવાં કર્મ કરે તે કેવો અવતાર પામે તે વિષે કવિતા કરેલી છે. તથા પદ, ગરબિયો કરેલી છે. પોતાની મરણતિથિનું પદ તેના નામનું છે. એ ઊપરથી જણાય છે કે સંવત ૧૮૬૪ના કારતક શુદ ૧ શનિવારે પહોર દહાડો ચઢતાં તેણે દેહ મુક્યો.

વળી એણે મરતી વખતે એમ જણાવ્યું કે, દુનિયામાં મેં કોઈ સાથે વૈર બાંધ્યું નથી; સહુ સાથે સંપ સલાહ રાખી છે. અને જે રીતે મેં ઈશ્વરની ભક્તિ કરી એ રીતે મારા કુટુંબી અથવા બીજા કરશે, તો તેઓ પણ મારાભેળાં સ્વર્ગમાં વસશે. મરવાની દીલગીરી તેના મનમાં નહોતી, એટલું પણ તે પદમાંથી જણાય છે.

દોહરો
મોત ન મેલે કોઈને, ખુશી ધરો કે ખેદ;
તો દિલગિર દિલ શિદ થવું, ઉરંમાં ધરો ઉમેદ. ૧