જોગીરાજ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
જોગીરાજ
કેશવ હ. શેઠ
(ઢાળ : વેણી ગૂંથી ને મંહી ફૂલ હું તો ભૂલી, ભૂલ્યું ભૂલાય કેમ એમ? અલબેલડી ! )


<poem>

જોયા જગત્ ઘૂમે એક જોગીરાજને;

પુરાતન ભારતને ચોક : અલબેલડી ! જનની એ દીધ એવા એક જોગીરાજને, જગવ્યા જેણેચૌદ લોક : અલબેલડી !

કરણે સુણ્યા'તા સાચા એક જોગીરાજને, મુખડે જેને બ્રહ્મબોલ: અલબેલડી ! જ્રદયે પૂજ્યા'તા પૂજ્ય એક જોગીરાજને, તપતા ત્રિખંડ રવિ તોલ : અલબેલડી !

જાણ્યા'તા જીવી જીવન એક જોગીરાજને, ભર્યા અમૃતે જેના ઉર : અલબેલડી ! નિરખ્યા, એ પરખ્યા મુજદેશ જોગીરાજને, નયણે જેને વીજ-નૂર : અલબેલડી !

દીઠ, સખિ! મીઠા એવા એક જોગીરાજને, બુદ્ધ શો વિશુદ્ધ દયારે'મ : અલબેલડી ! જાણ્યા મન માન્યા તપ-સિદ્ધ જોગીરાજને, જીવને ગૂંથેલ કૃષ્ણપ્રેમ: અલબેલડી !

રસના અંખડ રટે એક જોગીરાજને, નીતિમાં રામના નિવાસ : અલબેલડી ! શ્વાસે વસાવ્યા રૂડા એક જોગીરાજને, ઝીલ્યા નજક શાં સંન્યાસ : અલબેલડી !

જીવને જડેલ, સખિ ! એક જોગીરાજને, બ્રહ્મચર્યે ભીષ્મ ભડવીર: અલબેલડી ! મર્ત્યપુરીમાં અમર એક જોગીરાજ એ, સાથે હરિશ્ચન્દ્ર-હીર: અલબેલડી !

દેહે મઢેલ દેવ એક જોગીરાજને, ચરિતે સુવર્ણ શા વિશુદ્ધ : અલબેલડી ! ધર્ને ધેનુ શા નખ એક જોગીરાજ એ, શૌર્યે સિંહણ પીધ દૂધ : અલબેલડી !

શાને પૂજીશું સખિ ! જન્મ-જોગીરાજને? ઘોળ્યાં કુંકુમ કનકથાળ: અલબેલડી ! શાને વધાવશું એ વિશ્વ-જોગીરાજને, ગૂંથી નભતારકની માળ: અલબેલડી !

જોગી પરભોગી લૂખાં ભૂષણે નારાજ છે, જોગીને વ્હાલો જીવનભોગ : અલબેલડી ! મુક્તિનો પન્થા મળ્યા એક ગાંધીરાજ એ, માનવમન્દિરને ચોક : અલબેલડી ! જોયા બ્રહ્માન્ડ ઘૂમી એક જોગીરાજ એ.

-૦-