જ્ઞાન ગણેશિયો

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
જ્ઞાન ગણેશિયો
દાસી જીવણ


સદ્‌ગુરુએ મુંને ચોરી શીખવાડી‚
જ્ઞાન ગણેશિયો ઘડાયો રે… સદગુરુએ મુંને૦

પવનરૂપી મેં તો ઘોડો પલાણ્યો‚ ઊલટી ચાલ ચલાયો રે ;
ગંગા-જમનાના ઘાટ ઉલંઘી‚ જઈ અલખ ઘીરે ધાયો રે… સદ્‌ગુરુએ મુંને૦

ધમણ ધમુંકે તિયાં વીજું ચમુંકે‚ અનહદ નોબત વાગે રે ;
ઠારોઠાર નિયાં જ્યોતું જલત હે‚ ચેતન ચોકી માં ય જાગે રે… સદ્‌ગુરુએ મુંને૦

સાંકડી શેરી નિયાં વાટું છે વસમી‚ માલમીએ મુંને મૂક્યો રે ;
નામની નિસરણી કીધી‚ જઈ ધણીને મોલે ઢૂંક્યો રે… સદ્‌ગુરુએ મુંને૦

શીલ-સંતોષનાં ખાતર દીધાં‚ પ્રેમે પેસારો કીધો રે ;
પેસતાં તો પારસમણિ લાધી‚ માલ મુગતિ લીધો રે… સદ્‌ગુરુએ મુંને૦

આ રે વેળા યે હું ઘણું જ ખાટયો‚ માલ પૂરણ પાયો રે ;
દાસી જીવણ સંત ભીમનાં શરણાં‚ આજ મારો ફેરો ફાવ્યો રે… સદ્‌ગુરુએ મુંને૦