પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૬૨

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

પૂર્વ જન્મની વાત, સારી પેરે મુજ સૂઝે; કોય ન જાણે અન્ય, બુદ્ધિવંતા નર બૂઝે; દાનવ ફીટી દેવતા થશું, ઘાવ દદામે દેઈશું; જિતશું તો જશ થશે, નહિતર વૈકુંઠ લેઈશું. ૩૪૯

મંદો - સાબાશ રાવણરાય, સાબાશ એ બુદ્ધિ તારી; સાબાસ હઠ હિંમત હોડ, હવે નિશા થઇ મારી; આદ્ય અંત એવું મન, રામ હ્રદેમાં રહેજો; અહંકાર એથી લક્ષ ક્રોડ, નરેંદ્ર નકારો કહેજો; માનુની કહે બેસું માળિયે, જુદ્ધ જોઉં છું તાહરું કાયર થશો માં કંથડા, વચન માનો એ માહરું. ૩૫૦

કવિ-વચન ચઢાવ્યું શીશ, ઇશ સમર્યા એક ચિત્તે; રાવણે પેરિ માળ, રાજ રાજેશ્વર રીતે; દાવે મોકલ્યો દૂત, પૂત દશરથના સાથે; કાયર બેઠોછ ક્યમ, લડો હેતે મુજ હાથે; લાવ્યા લંગૂર રીંછ વાનરાં, ક્રોડવાર શુ કહું કથી; જિત્યાં છે આપે અળશિયાં, શેષનાગ દીઠા નથી. ૩૫૧

સામસામાં રણતૂર, શૂર સંગ્રામે ચઢિયા; નેવું દિવસ નિ:શંક, વીર વિવાદે વઢિયા વરણવે શત યુગ શેષ, તોય પૂરું નવ થાયે; એક પાસે શ્રીરામ, બીજે શ્રીરાવણ રાયે; રામે જાણ્યો રણજિત એ, જનુની એક રાવણ જણ્યો; એકાણું દિવસે એક બાણથી, રામ હાથે રાવણ હણ્યો. ૩૫૨

અનમિયે મૂક્યો અહંકાર, રામ રાવણને જોઈ; નથી જન્મ્યો કો સૃષ્ટ, નિશા સર્વની હોઈ; રાવણનો રણજંગ, દીઠો તે અચરત અડિયો; એ માટે અવતાર, પ્રભુને લેવો પડિયો; ભગત શૂર ભૂમિ પતિ, બળિયો બહાદુર ઘણો; સામળ કહે શ્રીરામજી, હઠીલો હિમ્મતે હણ્યો. ૩૫૩

રાવણ પામ્યા રાજ, અવિચલ પદવી આપે; વિભીષણ પામ્યો લંક, પૂર્ણ તે પુણ્ય પ્રતાપે;