સરવણની કથા

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search

માછલી વિયાણી કાંઈ દરિયાને બેટ
સરવણ રિયો એની માને પેટ

કાળી પછેડી ને ભમરિયાળી ભાત
સરવણ જનમ્યો માઝમ રાત

અડી કડી ને નવઘણ કૂવો
ત્યાં સરવણનો જનમ હુઓ

લાંબી પીપળ ટૂંકા પાન
સરવણ ધાવે એની માને થાન

સાત વરસનો સરવણ થીયો
લઈ પાટીને ભણવા ગીયો

ભણી ગણી બાજંદો થીયો ને
સુખણી નારને પરણી ગીયો

સુખણી નાર મારાં વચન સુણો રે
મારાં આંધળા માબાપની સેવા કરો

આંધળા માબાપને કૂવામાં નાખ
મને મારે મહિયર વળાવ

મોર સરવણ ને વાંહે એની નાર
સરવણ આવ્યો એના સસરાને દ્વાર

સસરાજી રે મારા વચન સુણો
તમારી દીકરીને ઘરમાં પૂરો

રો' રો' જમાઈરાજ જમતા જાવ
દીકરીના અવગણ કહેતા જાવ

ઈ અભાગણીનું મોં કોણ જુએ
મારાં માબાપને નાખે કૂવે

ત્યાંથી તે સરવણ ચાલતો થયો
ને સરવણ આવ્યો દરજીને દ્વાર

ભાઈ રે સુતારી મારા વચન સુણો
મારાં આંધળા માબાપની કાવડ ઘડો

કાવડ ઘડજો ઘાટ સઘાટ
સોહ્યલાં બેસે મારા મા ને બાપ

ત્યાંથી સરવણ ચાલતો થયો
ને સરવણ આવ્યો દરજીને દ્વાર

ભાઈ રે દરજીડાં મારાં વચન સુણો
મારાં આંધળા માબાપના લૂગડાં સીવો

લૂગડાં સીવજો માપ સમાપ
સોહ્યલાં પેરે મારાં મા ને બાપ

ત્યાંથી તે સરવણ ચાલતો થયો
ને સરવણ આવ્યો મોચીડાંને દ્વાર

ભાઈ રે મોચીડાં મારાં વચન સુણો
આંધળા માબાપની મોજડી સીવો

મોજડી સીવજો ઘાટ સઘાટ
સોહ્યલી પેરે માંરાં મા ને બાપ

ખભે કાવડ ને હાથમાં નીર
સરવણ આવ્યો જમનાને તીર

નાહ્યાં જમનાનાં પાવન નીર
ત્યાથી હાલ્યા સરયુને તીર

ડગલે પગલે પંથ કપાય
પણ ત્યાં માબાપ તરસ્યા થાય

દશરથ બેઠાં સરવર પાળ
અંધારે હરણાંનો કરવા શિકાર

ભરીયા લોટા ખળભળ્યાં નીર
ને સરવણ વીંધાયો પેલે જ તીર

મરતાં તે લીધાં રામનાં નામ
દથરથ આવી ને ઊભા તે ઠામ

મરતાં મરતાં બોલતો ગીયો
મારાં આંધળા માબાપને પાણી દીયો

દશરથ આવ્યા પાણી લઈ
બોલ્યા માબાપની પાસે જઈ

માવતર તમે પાણી પીઓ
સરવણ તો પેલે ગામ જ ગીયો

આંધળાની લાકડી તૂટી આજ
સરવણ વિના કેમ રે જિવાય ?

આંધળા માબાપે સાંભળી વાત
દશરથ રાજાને દીધો શાપ

અમારો આજે જીવડો જાય
તેવું તમ થજો દશરથ રાય

દશરથ રાજા ઘણાં પસ્તાય
અંતે રામ વિયોગે જીવડો જાય