સૌરાષ્ટ્રની રસધાર ૧/૧૫. મોખડોજી

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ કૃતિ/પાનું હમણાં જ અહીં લાવ્યા છીએ અને તેની ભૂલશુદ્ધિ (પ્રૂફ રીડીંગ) બાકી છે. જો તેમાં કોઈ ભૂલો જણાય તો ક્ષમા કરશો, થોડા સમયમાં આનું શુદ્ધિકરણ કરીને તેને આખરી ઓપ આપી દેવામાં આવશે.
← ૧૪. રાણજી ગોહિલ સૌરાષ્ટ્રની રસધાર ૧
બોળો
ઝવેરચંદ મેઘાણી
૧૬. બોળો →
આ પ્રકરણને આપ અહીં સાંભળી પણ શકો છો.


લેજે, મોખડા હડમાન, તારૂ દાણ !

પેરંભ બેટને પડખે જે જે વહાણ નીકળે, તેના ખારવાઓ આવી રીતે એ ટાપુને અક્કેક નાળીયેર ચડાવે છે. ટાપુનાં ધણી મોખડાજીને મુઆ છસો વરસ વીતી ગયા, પણ એની આણ દરીયા પરથી હજી નથી ઊતરી.

મોખડોજી રાણપુરવાળા રાણા રાણજી ગોહીલનો બેટો. મા-બાપના રાજપાટનો જે દિવસ દાળોવાટો નીકળી ગયો તે દિવસ મોખડોજી નાની અવસ્થાએ સગાંવહાલામાં પરગામ મહાલતો હતો. બાપુનું રાજ બોળાણું, એટલે મોખડાનાં આપકર્મ ઝળઝળી ઉઠ્યા. જોબન બેસતા એની ભુજાઓ ફાટવા લાગી. ઊમરાળા ઊપર કોળીઓની આણ હતી તે ઊથાપીને મોખડાજીએ સેજકકુળની આણ સ્થાપી, અને દરીયા કાંઠાની ઊભી પટ્ટીએ સમશેર ખેલાવતો આગળ વધ્યો. ખોખરાના ડુંગર વચ્ચે એના ઘોડાનાં ડાબા ગાજ્યા અને ઘોઘા બંદર ઊપર એનો નેજો ચડાવ્યો.