અખાના છપ્પા/તીર્થ અંગ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← ક્ષમા અંગ અખાના છપ્પા
તીર્થ અંગ
અખો
સ્વાતીત અંગ →


તીર્થા કોટિ હરિજન ચરણ, કૃપા હશે તે જાશે શરણ;

બારે કાળે હરિજન હૃદે, હરિ બોલાવે તે જના વદે;

મહા મોટા જનનો પ્રતાપ, અખા થાય હરિ આપેઆપ. ૮૧


જો મુક્તિ વાઁચે માનવી, તો એ કાશી એ જાહ્નવી;

પ્રગટૅ મુક્તિઓ આપે હરિદાસ, હરિ દેખાડે સર્વાવાસ;

અખા નહીં ઉધારે પડી, હરિજન મુક્તિ આપે રોકડી. ૮૨


રામ રડવડતાં હુકે મળ્યો, ઘેલો તે ઘર સુખથી ટળ્યો;

હું મારું ખોયાશું કામ, મળે અખા ઘર બેઠા રામ;

હરિવન જાણે ક્સેપણ કાળ, ધોયે હીર ના થાયે વાળ. ૮૩


લા નિંદા જો નહીં વિસરે, ખડિયો કાંધે શું નિસરે;

મન જાણે હું પાવન થયો, પણ રેખ દોસ પેલો નવ ગયો;

અખા પડી એ સઘળી વેઠ, જો નહીં લાધી હરિની પેઠ. ૮૪


હેતેશું હરિજનને મળે, મૂકી માના માર્ગમાં ભળે;

હરિની તું પ્રીચી લે પેર્ય, પચી ફર્ય કે બેશી રહે ઘેર્ય;

અખા આ તંન જોને હાડ, દહી મથી ઘી અળગું કાઢ્ય. ૮૫


મ સમજે તે પામે પાર, હરિથી બીજો તે સંસાર;

તપ ત્યાગે કરી તેરથ ફેર, વને તપે બેસી રહેજે ઘેર;

કાળા ધોળા સઘળા કેશ, અખા હરિ જાણીને બેશ. ૮૬


લોભે લોક બડાઇતણો, ઊંદર કાજે ડુંગર ખણો;

આગલા એકા રીઝવવું મન, તેને કાજે બહૂ જતન;

અખા શું ચે કીધે થવા, વ્યસની ચાલ્યો ખાવા હવા. ૮૭


જે કરતવ મોટા આદરે, કરતાં દેખી સૌ કા કરે;

માયા મત નિરંતર સાવ, સૌ બેઠા પણ એક જા નાવ;

અખો તેહને મોટો વદે, જેને રામ રમે ચે હૃદે. ૮૮

ન્ય તને કોય મોટો કુળે, કોય વિદ્યા કોય ખાંડા બલે;

એ મોટમ સઘળી જાય ટળી, આતસબાજી પલકે બળી;

અખા કારણ વિના વડપણ વડું, જેમ અલ્પા મૂલે તારે તુંબડું. ૮૯


કૃત્યે ના મળે વસ્તુ અમૂલ, મટે જાડ્ય તો ભાગે ભૂલ;

કોયા શૂર કોયા દાતા દયા, કોયા તપસી સતવાદી થયા;

સૌને જોડ્ય અધિક થઇ મળે, અખા વસ્તુથી સૌ કો ટળે. ૯૦


સાચી વાત ના માને રગે, સઔ લાગ્યા માયાની ઠગે;

પ્રત્યક્ષ દેવ પોતામાં વસે, મૂરખ સામો જાની ધસે;

જેમ ચે તેમ ના શકે ઓળખી, અખા શી પેરે થાશે સુખી. ૯૧


ચુસે અસ્થિ શ્વાન મહા દુઃખે, નિસરે રુધિર પોતાને મુખે;

રાતો રંગ દેખી મલકાય, પણ કારણા પડ્યું પોતામાંય;

સઘળે રચાણુઁ તારું મન, અખા ગમે તેમ કરે જતન. ૯૨


બ્દતણી માંડી ચે જાળ, ચાળા કરે છે માયા કાળ;

ચણ મૂકે માહીં ફળકામના, મોહ્યા પશુ પડે દામ ચામના;

ત્રણ ભુવનમાં એકા પારધી, અખા કોક ઊગરે સારધી. ૯૩


જ્યારે ઊપની મન કામના, ત્યારે ફેર પડ્યા ગામના;

સેજે નર થાયે નિસકામ, તો નથી લેવા જાવો રામ;

જેમ સૂર ઉગેથી વાદળ ટળ્યું, અખા ધામ દિસે નિર્મલું. ૯૪


ર્થા સમજે ચૂટે અનરથ, જ્યમા અળગો છોડી નાંખ્યો રથ;

કટકે નામ જુજવાં સહી, પન વેલ વચ્ચેથી દિસે નહીં;

અખા દેહા ગુણના વ્યાપાર, વાસ્તે તું રાખે નિર્ધાર. ૯૫


સ્વામીનું પદ સર્વતીત, જે કોય સમજે આતમ રીત;

ચુંબક દેખી લોહ ચેતન થાય, ચુંબક તેમનો તેમ છે પ્રાય;

હીણ ગુણ તેમ છે દેહ વ્યાપાર, અખા આત્મા આપ વિચાર ૯૬

અખાના છપ્પા