આ તે શી માથાફોડ !/૧૦૪. બાળકો મનમાં બોલે છે

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← ૧૦૩. માબાપોને શું કહેવું ? આ તે શી માથાફોડ !
૧૦૪. બાળકો મનમાં બોલે છે
ગિજુભાઈ બધેકા
૧૦૫. હું ગમ્યો નહિ કારણકે — →


જુઓને, બાપા તો બેઠા બેઠા છાપાં વાંચ્યા જ કરે છે; બા જ બધું ઘરનું કામકાજ કર્યા કરે છે.

બાપા તો કોઈને પોતાની ઓરડીમાં આવવા જ નથી દેતા. પણ બાની ઓરડીમાં જવાની સૌને છૂટ છે.

બાપા જરાક બોલીએ તો કહે છે : "ચૂપ, ગડબડ નહિ. અહીંથી ભાગો." પણ બાની પાસે ગડબડ સડબડ બધું ચાલે. બા કોઈને કહેતી નથી કે ભાગો.

બાપા રોજ એક જ સવાલ પૂછે છે : "કેમ, નંબર કેટલામો આવ્યો ? લેસન બરાબર કર્યા હતાં ?" બા તો કેટલી યે વાતો કરે છે.

બાપા ગંભીરતાથી બેસી રહે છે ને અમારી સાથે બહુ જ થોડું બોલે છે. બા તો વાતો કરે, હસે ને હસાવે; એ તો અમે ન બોલીએ તો યે બોલાવે.

બાપાની અમને બહુ બીક લાગે છે. આઘેથી દેખાય ત્યાં તો અમે ડાહ્યાંડમરાં થઈને બેસી જઈએ છીએ. બાની બીક જરા યે લાગે તો કે ? એની આગળ તો બધું ચાલે જરા ધમાધમી, ધિંગામસ્તી, બધું.