કલ્યાણિકા/આતમાનો સગો

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← રસરેલ કલ્યાણિકા
આતમાનો સગો
અરદેશર ખબરદાર
દર્શનની ઝંખના →
. રાગ માઢ - તાલ લાવણી-હીંચ .


મારા આત્માનો સગો તું નાથ ! સાહ્ય રે :
મારું મન તુંહીં તુંહીં તુંહીં તુંહીં થાય !
મને મુકીને તું ક્યાં ન કદી જાય રે :
મારું મન તુંહીં તુંહીં તુંહીં તુંહીં થાય ! - (ધ્રુવ)

અંગનાં સગાં સૌ મારાં દૂર થયાં કે
પાસે રહ્યાં ન પરખાય :
હૈયું રડી રડી આખર ઠર્યું આ,
સાચો સગો તો તું જ થાય રે !
મારું મન તુંહીં તુંહીં તુંહીં તુંહીં થાય ! ૧

માટીની મૂર્તિ ને વેળુનાં વહાલુડાં,
દુનિયા ભરી ભરમાય :
ચિત્તનાં ચેતન નહીં અજવાળે આંખને,
તેને તું કેમ દેખાય રે ?
મારું મન તુંહીં તુંહીં તુંહીં તુંહીં થાય ! ૨

ચાંદરણે ચાંદલાની ચંદની હુલાતી,
આવ્યે અમાસ અંધરીય :
નહોતી એ ચાંદલાની જ્યોતિ તો આત્મની,
અવનિ અંધારે અકળાય રે !
મારું મન તુંહીં તુંહીં તુંહીં તુંહીં થાય ! ૩

સામે જોતાં હું તારું ચેતન ચીનું ને
પાસે હું જોઉં તારા પાય :
મારો સગો તું મને મૂકી ન જાય, નાથ !
મૂકી તને હું જાઉં ક્યાંય રે ?
મારું મન તુંહીં તુંહીં તુંહીં તુંહીં થાય ! ૪

-૦-