ગિરિકોકિલ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
ગિરિકોકિલ
નરસિંહરાવ દિવેટિયા
(ઢાળ : અલબેલી રે અંબે માત જોવાને જઈએ!)


<poem> ઓ ગિરિકોકિલ !તું, શું અદ્ભુત રેલે ગાન, ઓ ગિરિકોકિલ !તું, તુજ ગૂઢ અર્થનું જ્ઞાન પામું ન કો દિન હું.

મેઘ શિખર છૂપી ચંદા વ્ચરસે સ્મિત-અમીધાર અનન્ત રે, ને ગિરિ, તરુમ, જળ મત્ત જ ઘૂમે, -હેવું ગાન રેલંત, ઓ ગિરિકોકિલ !તું,

લતામાધવી- ઉછંગ ઉછળી કળી રમે લાગજળ રે, સુગન્ધ ને સ્મિત ચોગમ વેરે,-હેવી મધુરરવધાર ઝરે,ગિરિકોકિલ ! તું.

ટિટ્ટૂ ટિટ્ટૂ ગાન કુંડાળે ભમતું નભમોઝાર રે; ગિરિશૃઙ્ગોમાં ધ્વનિ મધુરો દઈ રમ્ય રજતરણકાર કરે,ગિરિકોકિલ ! તું.

મધ્ય રજનિ ચાંદનીમાં ચળકે, સાગવાને ગૂંચવાયું રે, ધુમસ રૂપેરી તે પર તરતું ગાન ચમકતું આવ્યું, જો ! ગિરિકોકિલ ! તું.

પ્રિય સહચરીને શું તું સોધે ગાન ગાઇ વનવનમાં રે ? તે થકી શું કંઈ મધુર ગાનને રંગે ભાવ કરુણમાં, ઓ ગિરિકોકિલ ! તું.

અવિરત મધુરા ગાન તણી તુજ કવિતા કદી ન સૂકાય રે, એ અદ્ભુત ગુણ ક્ય્હાંથી સાંપડ્યો ? મધુર જ મધુર જ ગાય, ઓ ગિરિકોકિલ ! તું.

માનવ જીવનના સૂર ઉંડા, પ્રફુલ્લને વળી ઘેરા રે, તે સર્વેનાં રહસ્ય સાચાં વાંચી સકે જ અનેરાં, તે ગિરિકોકિલ ! તું.

નૂતનધન રંગે રંગીલી સન્ધ્યા લટકે આવે રે, મધુર અનિલ-ઉચ્છવાસથી કરતી અધરસ્પર્શો ભાવે, ઉંચા ગિરિવરને;

તોય અડગ ગિરિ સમાધિ ન તજે, તે ગિરિ પણ દ્રવ્ય ધારે રે, જેહ વેળ સુરસુન્દરી સન્ધ્યા લલિત સૂરો લલકારે, આ ગિરિકોકિલના.

ગૂઢ શક્તિને ગૂઢ અર્થ તુજ કળી સકું શી પેરે રે? મૂઢ અબ્ને ગિરિવર જ્ય્હાં પીતાં અવિરત અમીરસેર તુજ ગિરિકોકિલ ઓ!