ગુજરાતની ગઝલો/સાકીને ઠપકો

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← સનમને સવાલ ગુજરાતની ગઝલો
સાકીને ઠપકો
[[સર્જક:|]]
૧૯૪૩
સનમની શોધ →


[ ૪૯ ]

૨૬ : સાકીને ઠપકો


સાકી, જે શરાબ મને દીધો દિલદારને દીધો નહીં;
સાકી, જે નશો મુજને ચડ્યો દિલદારને ય ચડ્યો નહીં.

મુજ ચશ્મમાં ચરખો ફરે, કદમે બદન લથડી પડે;
દિલદાર તો મલક્યા કરે, નકી યારને પાયો નહીં.

[ ૫૦ ]

આશક અને માશૂકને, પાવો એક જામે ને સીસે,
પાવો એક હાથે સાકીએ, ઈન્સાફ તેં કીધો નહીં.

મારી ગઈ શરમે બધી, દિલદાર હુંજ મહીં હજી;
તારી બની ખાલી સીસી, પાવાય તે રાખ્યો નહીં.

સરખાં બને બન્ને જરા, ત્યાં તો શરાબીની મઝા;
ઊલટી કરી તેં તો સજા, નયને સનમ ખેલી નહીં.

મુજ ખૂન આ કૂદી રહે, દિલદારનું થંડું બને;
મુજને ચડે ત્યાં ઊતરે, કાંઈ મઝા આવી નહીં.

આ રાત પહેલી વસ્લની, માશૂકના ઈન્કારની;
ત્યાં બેવકૂફી તેં કરી, તુજ જામ કાં ફૂટ્યું નહીં?

ના રોશની ગાલે ચડી, જરી ના લબે સુરખી પડી;
ઘેરી બની ના આંખડી, દિલ યારનું જાણ્યું નહીં.

આ પહોર ચાર જ રાતના, કંઈ વાયદા વીત્યે મળ્યા;
કંઈ હોંશથી જિગરે જડ્યા, તેની કદર તુંને નહીં.

ના ખેંચ આશક તો કરે, માશૂકને પાવો પડે;
ના સાકીએ પીવો ઘટે, તેં કાયદો પાળ્યો નહીં.

જોઈ સનમને રૂબરૂ, ઘેલો હતો પૂરો જ હું;
પાયો ફરી, પીતો ય તું, પણ યારને પાયો નહીં.

આ વાય ફજ્ર તણી હવા, મુજ રાત વીતી મુફતમાં;
દિલદાર આ ઊઠે જવા એ સુખન બોલી નહીં.

જો આવશે કો દી સનમ, તે લાવશે આંહીં કદમ;
તું રાખજે ભાઈ, રહમ; ગફલત ઘટે આવી નહીં.