પૃષ્ઠ:Ravan Mandodari Samvad.pdf/૩૩

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

જોરાવર ઝાડ વાવ્યાં છે ઝેરનાં, તેનાં એને ફળ જડે છે; રાવણ આખર રાક્ષસીનો તંન, જાત વના શું ભાત પડે છે. ૧૯૭ કંસારો - કંસારો કહે કહું કેટલું, રાવણથી શું રામ ડરે છે; ફુલ્યો ફરે છે તે સર્વે ફોકટ, પોતાને હાથે હીંમત હરે છે; ચૌદ ચોકડીનું રાજ્ય તજીને, વણ મોતેથી એ તો મરે છે; ત્રાંબા ડોળ કરે નહિ છૂટે, ફોકટ કાંસાકૂટ કરે છે. ૧૯૮ કંદોઇ - કંદોઇ કહે કુડો એહ કપટી, બુદ્ધિહીન થયો બાડુઓ; એહ જાણે છે ખાઇ સાગરની, રામને મન તો છે ખાડુઓ; રાવણ જાણે લંકા ક્યમ લેશે, વાંદરને મન ઘીનો ધાડુઓ; લંપટ લોભી સીતાને લાવ્યો, જાણે બાપનો છે લાડુઓ. ૧૯૯ સ્ત્રીઓ - વાતો કરે વનિતા લંકામાં, સખિયો સખિયોમાં સાંચલી; કહો બાઇ કુણ હારે જિતે, ઘણીક આવી છે ઘાંચલી; એક કહે એમાં શું કહેવું, અદકી બોલી છું આંચલી; એકાએક હઠે કેમ અધિપતિ, શું પેરી બેઠો છે કાંચલી. ૨૦૦ વિધવા - એક વિધવા કહે વિખાણે છે શું, તારો બોલ ગમે નહીં ગાંડો; વાર્યું નહીં કરે તે હાર્યું કરશે, કહિયે સુખે રાડજ માંડો; ઘડી બેચારેક લંક લૂંટાશે, જેને ગમે તે ગામ જ છાંડો; સુખે રાજ ક્યમ રાવણ કરશે, શું જિતવી છે રાંડીરાંડો. ૨૦૧ પંચ - પંચ મળી પરમાણ કર્યું છે, રાવણ કાજળ શ્રીરામજી કેશર; રાવણ ખાબડો રામ ગંગોદક, રામ ઐરાવત રાવણ ભેંસર; શ્રીરામ ધર્મી રાવણ અધર્મી, કહે કવિ સામળ ભટ કવેશ્વર; જિતે રામને રાવણ હારે, પંચ તિહાં પોતે પરમેશ્વર. ૨૦૨ કવિ - બ્રાહ્મણ ભાટ ચારણ કો કવિતા, ખોડ ન દેશો રંક કે રાણો; એક્ તો નામ શ્રીરામજી કેરું, બીજો અક્કલ થકી ઉખાણો; જેને જેહ વણજ તે સૂજે, પ્રીત થકી સહુ પંચ પરમાણો; નિશા ચર્ચા જોઇ નરપતિએ, સામળભટ કહે સમજે શાણો; ૨૦૩ શ્રી ગુર્જર દેશ ગરુવો ગુણનિધિ, વિપ્ર શ્રીગોડ વેંગણપુર વાસી; પિતા તે પુરુષોત્તમ કેરો, વીરેશ્વરનો પુત્ર તે વિલાસી; સામળભટ શિવજીનો સેવક, આદ્ય શક્તિ કેરો ઉપાશી; રામ ચરિત્ર આ ગાતે સુણતે, નિતપત ક્રોડ વશાએ કાશી. ૨૦૪


રાવણ મન્દોદરી સંવાદ સંપૂર્ણ.