સતી (નર્મકવિતા)

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search


મેં તો જાણ્યો આ નવલ પ્રસંગ, હઇડૂં મારૂં કાંપ્ર્ છે;
એથી ભલુંભલું રહેવું નિઃસંગ, ભાયગ મુને ચાંપે છે--ટેક

રે આશભરી બહુ સુખ ઉદે જોવા, આવી ત્યાં જોઉં અસ્ત;
મનના મનોરથ તૂટી પડ્યા, ફૂટ્યું દર્પણ લીધું હસ્ત--ભાયગ.


રે મમત ભુંડો આ ઘર વણસાડે, વાંક રસે જન જોય;
મારો એનો તેનો નહીં, કાં પુરવ કરમનો હોય--ભાયગ.

રે જોબન ખીલતું હીમાઇ જાઓ, હૂં તો ના મૂકૂં શીળ,
લખી અવધીએ મળીશ ધણીને, સાંખીશ થાતી ઢીલ--ભાયગ.

(નર્મ કવિતા- પૃ૦ ૯૬૮)