ઓખાહરણ/કડવું-૧૭

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← કડવું-૧૬ ઓખાહરણ
કડવું-૧૭
પ્રેમાનંદ
કડવું-૧૮ →
રાગ:ઢાળ


કડવું ૧૭મું
ઓખા ને ચિત્રલેખા મંદિર માળિયામાં
રાગ : સાખી

ભાદરવે જે કરે હળોતરા, શત્રુ પાસે માગે શીખ;
ને ઘેર પુત્રી લાડકવાયી, તેનાં મા બાપ માગે ભીખ. (૧)

બાળે અગ્નિ બધું વન દહે, છળવડે પર્વત કોરાય;
અબળા રૂઠી જે કરે, મણિધરે નવ કરાય. (૨)

મણિધર નારી ને ઋષિકુલ, નદી નૃપ મે કમલા;
એટલા અંત ન લીજીએ, જો ઇચ્છીએ કુશળક્ષેમ; (૩)

(રાગ:ઢાળ)


નગર થકી એક જોજન, રાજાએ મહેલ રચાવ્યો સાર;
ગોખ બારી ને અટારી, તેનો કહેતાં ન આવે પાર. (૧)

મરકત મણિમોતીએ જડ્યાં, માંહે પીરોજાના પાટ;
હયશાળા ગજશાળા જે, હીંચવા હીંડોળાખાટ. (૨)

દિવસ માસ ને વરસ ગયાં, કન્યા મોટી થાય;
ચિત્રલેખા સંગે રમતાં, ઉલટ અંગ ન માય. (૩)

સવાલાખ જોદ્ધા રખવાળે, મેલ્યા છે રાજન;
એમ કહેતાં ઓખાબાઈ ને, આવ્યું છે જોબન. (૪)

તમે રાત્રે જાગો, દિવસે જાગો, નવ મીચો લોચન રે;
ઓખા કેરા માળિયામાં, રખે સંચરે પવન રે. (૫)