કલાપીનો કેકારવ/પ્યાલાને છેલ્લી સલામ

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← ખાનગી કલાપીનો કેકારવ
પ્યાલાને છેલ્લી સલામ
કલાપી
હમારી સ્થિતિ - હમારું કિસ્મત →


પ્યાલાને છેલ્લી સલામ

ખુદાનું નૂર પાનારા ! સલામો છે ત્હને, પ્યાલા !
ન રો છોડી મ્હને જાતાં મજા જ્યાં હોય ત્યાં જા, જા !

સદા સાકી તણે હાથે ભરેલો - તર ભર્યો રહેજે !
પડેલા આશકો ફિક્કા: જરા લાલી તહીં દેજે !

પ્રથમ દર્દી જિગર પાસે જઈ દે દર્દ ભૂલાવી !
ઘડી બેભાનની દેવી - ખુદાઈ ત્યાં જ છે ત્હારી !

પછી બાગો મહીં જાજે જહીં માશૂક હો આશક !
જિગરને બોલતી આંખે નવાઈ બોલજે બેશક !

હમારૂં કોઈ પૂછે તો કહેજે આટલું, પ્યારા:
'અરે ! એને ભરી પીતાં સબૂરી ના રહી, પ્યારા !'

વળી ત્હારી મજેદારી હસીને બોલજે આવું:
'ભરી દરિયા ય ન્હાતાં એ જિગરના ના ના નશે આવ્યું !'

જરી દિલનું કહેતાં કૈં જહાં ઝિદ્દી બધું માગે !
પછી તો રોઈને ગાજે, 'બહુ પીતાં નશા ભાગે !'

અરે ! રો ના ! ત્હને છોડી નથી કૈં સાધુ હું થાતો !
ત્હને ધિક્કારનારી એ જબાઓમાં નથી જાતો !

પરી, પ્યાલું બેહિશ્તે એ, ખુદાનો હાથ જ્યાં સાકી :
જહાંમાં તો પછી પીવા રજા, હક હોય કાં બાકી ?

મ્હને ને આ શરાબોને જહાં પાપી કહેતી હો !
ખુદા ભોળાં ઉપર રાજી: જહાં ડાહી થનારી છો !

ખરી તો મહેરબાની જે પહેલાં પાપને ભેટે;
બધી ચતુરાઈને તો આ દયા દેતાં બધાં એ છે !

હમારી તો બૂરાઈમાં અધૂરું કાંઈ એ છે ના !
મગર મૌલા ખુદાઈમાં અધૂરો કાંઈ એ છે ના !

ભલા પ્યાલા ! અરે ! રો ના ! સનમ ત્હારી ત્હને આપું !
ત્હને માશૂકની ઝુલ્ફે સીસાની સાથ હું ટાંગું!

મગર તુંને, શરાબોને અહીં કાં રાખવાં હાવાં ?
હમારાં દર્દ તો ભૂલી જવાતાં ના, નથી જાવાં !

હમારા બાગની સડકે સનમ દેતી કદમ ના ના !
રસીલા તું મજાઓના મજા જ્યાં હોય ત્યાં જા જા !

મગર છેલ્લે સનમને તું કહેતો આટલું જાજે:
'અરે ભોળી ! પરહેઝીથી જરા છૂટી હવે થાજે:

'અને દિલદાર ત્હારાને દફન છેલ્લે નહીં કરજે !
'મગર તેની કરી મિટ્ટી શરાબે ભેળવી દેજે !

'કરીને બૂચ એનાં તું સીસા પર રાખજે નિત્યે !
'ભરી પીતાં પછી એને જરા સંભારજે નિત્યે !'

હવે કિસ્મત ભલું ત્હારૂં હજો ત્હારી સહે, વ્હાલા !
જિગરની આ હવે છેલ્લી સલામો છે ત્હને, પ્યાલા !

૨૮-૨-૯૮