ગુજરાતની ગઝલો/પ્રિયદર્શન

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← ખબર લે ગુજરાતની ગઝલો
પ્રિયદર્શન
[[સર્જક:|]]
૧૯૪૩
બેકદર દુનિયા  →


[ ૨૦ ]

૪ : પ્રિયદર્શન


આજ ઝાંખી થઈ કાંઈ યારની છે હરી હરી;
મતિ આંખડી જાદુગારિયે છે હરી હરી.

નિર્મળ તને પરિમલ બહેકી ઊડે ગગન;
ખુશબો ઇરમ ગુલઝારની છે હરી હરી.

મદિરા થકી મદમસ્ત મ્હાલતી માનની;
કરમાં સુરાહી શરાબની છે ધરી ધરી.

ચંદ્રચાલ પર કુરબાન ચારુ ચકોરવત્;
પ્યારીને પદેપદ મેં ગતિ છે કરી કરી.

[ ૨૧ ]

અહા ! માન મૂકી ગુમાનીએ મીઠી આંખથી;
દિલમાં કંઈ ફરિયાદ મારી ધરી ધરી.

શતકોટિ ઉજ્જવલ ચંદ્રશે ગેરે હાથથી;
ભરી પ્યાલી મસ્ત કલાલીએ રે ધરી ધરી.

અહાહા ! પડી પરછાંહી ગેરી હથેળીમાં;
કોટિ સ્વર્ગની ઝલકાઈ આંખ ઠરી ઠરી.

કંઈ કરોડ ખાલી કરી દુકાન શરાબીની;
સૂધ પ્યારીની એક પ્યાલીએ છે હરી હરી.

કોણ નિંદશે મદિરા મહારા મસ્તને;
મઝા કાંઈ જેણે લગાર એની કરી કરી.

મુજને કહે છે સજન શિખામણ મસ્તીની;
મુજ પંથમાં ગતિ મસ્તની છે ખરી ખરી.

ચંદ્ર ઊગતે અવધિ કરી મળવા તણી;
કયારે ચંદ્ર તેહ ઉગાડશે રે હરી હરી?

ખુશ અવાજ કરતું શિરે માહરે ઊડે હુમા;
આજની નિશા પ્રિયા સંગ નક્કી ઠરી ઠરી.

આજની નિશા હરિ જે કરે કે ખૂટે નહીં;
ત્રિજગત ચઢાવું એ આંખડી મેં ધરી ધરી.

રહું હું નિરંતર રંગ પ્યારીની સંગમાં;
નીરખું નયનભર મૂર્તિ મોક્ષ ભરી ભરી.

કવિતા કરી કહી બાલે તાનથી પ્યારીએ;
ખુશ થઈ શીતળ ગોરી બાંહ કંઠ ધરી ધરી.