પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૧૫

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

થયું રાવણને જાણ, દેશમાં દુંડી વાહી; પ્રતાપવંત પ્રધાન, ચઢ્યો ચોખુંટે ચાહી; દીધિ રૈયતને ધીર, વીર હંકાર્યા વાટે; જોરાળા મહા જોદ્ધા, મૂક્યા બહુ ઘાટે ઘાટે; તાપ લાગ્યો સહુ તરફડ્યા, ધૈર્ય કોઇનું નવ રહ્યું; સામળ કહે સેવક રામનો, અંગદ જાતાં એટલું થયું. ૯૭ પ્રતિહાર પરાક્રમી પાંચ, પ્રાજે કીધા પળ પાંચે; બીજા તેથી બળવંત, અંગદે લીધા આંચે; સાત પાંચ પાંત્રીશ, શીશ કરમાં શોભતો; રામ રામ કરતો માગ, લાજ સહુની લોપંતો; હલકા હોલ હલહલ થયો, ડર નવ આણ્યો દશકંધનો; વાળ વાંકો નવ થયો વાલિસૂત, બંધન છોડાવ્યો બંધનો. ૯૮ પાંત્રીશ હણી પ્રતિહાર, શીશ ગ્રહ્યાં છે હાથે; જોરાળા વડ જોદ્ધ, બહુ વળગ્યા છે બાથે; હનુમંત થકી હજાર, ઘણો જોરાવર જાતે; આવ્યો સભામાં શૂર, પ્રાજે કરતો પ્રભાતે; કલ્પાંત કોલાહલ કૂદતો, ક્રોદ્ધ એનો શું કહું કથી; કોઈને ગણતીમાં નવ ગણે, નિમિષ માત્ર નમતો નથી. ૯૯ પુરમાં પડ્યો પુકાર, ઢોલ ઢમકાવ્યા ધીરે; બહુ બણગાં રણતૂર, વિપરીત વજડાવ્યાં વીરે; ભારે ફૂંકી ભેર, બૂંબારવ બુમ પડાવી; દરવાજે દીવાન, ચોપખે નાળ ચઢાવી; વળી હલહલ કરી હજુરિયે, હલરકો, હિત હામનો; મહારાજ રાજ સુણ મહિપતિ, કોઈ સેવક આવ્યો રામનો. ૧૦૦

દુહા. વાત ગઈ બહુ વેગથી, રાવણ રાય હજુર; પ્રતિહાર પાંત્રીશ મારિને, આવ્યો વાંદર શૂર. ૧૦૧ અધિપતે મન વિચારિયું, આવ્યો એ હનુમાન; કનકપુરી ઘડી એકમાં, બાળી કીધું નામ. ૧૦૨ મનમાંહે વિચારીને, કીધી વિપરિત વાત; ઉછળ્યો સિંહસનથકી, ઘડવા તેનો ઘાટ. ૧૦૩