પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૪૬

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

કવિત રાવણ-બાંધે છે સમશેર સહુ, ઝુઝવાને જાય રણ; શોભા તેમાં શૂર કેરી, ઘાઓ મુખ ખાય છે; શ્યામ કહે સઉ સતી, પતિ માને આપ પતિ; રતિવંત રામ જેવો, પાવકે પળાય છે; દાતા દાતા કહે સહુ, બોલે ન અદાતા બહુ; બૌ લખણ લાખ જર, દેતામાં જણાય છે; કોટિ કોટિ કરે કામ, દુઃખથી જોડાવે દામ; ચાડિયાની જીભ માંહે, જર તો ગણાય છે. ૨૭૫

અંગદ-ચાડિ ચતુરાઇ કહે, ચિત્ત તારા માંહે ચહે; લે તો કહું વાત અર્થ, પરમાર્થ કામનું; કેવું પડશે ત્યાં સાચું, કામ થશે તારું કાચું; રાચે રાય રાવણ તું, દેખી જોર દામનું; ગંગા કદિ ઉલટી વહે, નેવે નીર મોભે ચઢે; પડે ધ્રુવ પલકમાં, મેરુ ડગે મામનું; પૂર્વ રવિ પ્રાચી જાય, એટલું કદાપિ થાય; અફળ ન જાય એક, બોલ બાણ રામનું. ૨૭૬

રાવણ-ઉગ્યો તે આથમ્યો દીસ, દુઃખવાને આવ્યું રીશ; રેશ કરું કેત્તી તુંને, ઠગવાનો ઠાઠ છે; આવરદા દીસે તારું, મન કોમળ થયું મારું; હારું એક વચન મૂઢ, કાસદા તું માટ છે; જા લઇને કહે તહીં, શું બકે છે ઉભો અહીં; જાંહે જશે જીવ તારો, લખ્યું એ લલાટ છે; મોકલ્યો છે શીખ દેઈ, લોભે લાભ લાંચ લઇ; એ ભલાઇ બોલે શકે, ભૂપતનો ભાટ છે. ૨૭૭

અંગદ-કીરત કરે રામની, શેષ રવી શારદા જુ; મહા રુદ્ર ઇંદ્ર ચંદ્ર; જપ્યા જોગ જાપ છે; વરુણ વાયુ વિશ્વેદેવ, નગ નાગ નદી નદ; નક્ષત્ર જોતા ગ્રહ તારા, છયે ઋતુ છાપ છે;