પૃષ્ઠ:Angadvishti.pdf/૫૫

વિકિસ્રોતમાંથી
આના પર જાવ: ભ્રમણ, શોધો
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે


<poem>

મૂરખનો સરદાર, કરે લવરી જે ઝાઝી; મૂરખનો સરદાર, પ્રૌઢ સાથે હઠ પાજી; આણ્ય ન માને રામની, જાવા મન નહિ જાણિયે; આણ્ય રાવણ તું મૂર્ખપતિ, પૂરણ મેં પરમાણિયો. ૩૧૫ અંગદ-રામદુવાઈ ખાઉં. જો મુખ બોલું જૂઠું; રામદુવાઈ ખાઉં, રીશે જો તુજપર રૂઠું; રામદુવાઈ ખાઉં, વાત કહું પૂરણ પ્રીતે; રામદુવાઈ ખાઉં, રાવણપર રીઝું રીતે; છે રામદુવાઈ શ્રીરામની, ચિંતવી જે દિન રણ ચઢે; મુજને નિશ્ચે છે એટલું, દશ મસ્તક પૃથ્વી પડે. ૩૧૬ કવિત. રાવણ-નવ મળે ખોટો દામ, કામ વિવાહનું માંડે; ઉછીનું ઉધાર કરી, ધંધે ઘણું ધાય છે; ચોર કો ચોકીમાં પડ્યો, અડ્યો સંકટમાં આવી; છળ કરે છૂટવાનો, ચિત્ત ઘણું ચહાય છે; કુંવારો કુંવર ઘેર, પેર નહીં પલ્લા તણી; કન્યાતણે કાજ, વેવિશાળિયો વહાય છે; અકરમી નર નેટ, પૂરું ન ભરાય પેટ; અંગદની પેરે પાપી, ખોટા સમ ખાય છે. સવૈયો. અં-ચક્રવર્તી રામ ચૌદ લોકનમેં, ચિંતવું દશકંધકુ ચાકરિયા; સિંહકો સિંહ સુરપતકો સુર, દશકંધ બાંધો તુમ બાકરિયા; મહારાજ ધિરાજ શ્રીરામ મેરુપત, કિંકર રાવન કાકરિયાં; કલ્પવૃક્ષ કોટિ રામ કરુણાનિધિ, લંકાપતિ લખ લાકરિયાં. છપ્પા. રાવણ-અભાગી અંગદ અજાણ, રામની આણજ લોપે; વિદાય થતો કરે વાત, કિંકર થઇ તું ક્યમ કોપે; મારી કાઢતાં મૂઢ, વણ તેડ્યો ક્યમ આવે; શીદ ખુવે છે જીવ, કિંકરનો કિંકર કહાવે; લવરી કરે છે લક્ષગણી, બહુસ્તુતિ કરે છે બારણે; બાળ્ય અવતાર બુદ્ધિહીણ તુજ, કૂડા પેટને કારણે.