ઝનૂનના દર્શન પછી અર્જુનનો મોહ દૂર થયો. તેણે શસ્ત્રો ઉઠાવ્યા. પિતામહે ગઈ રાત્રે આપેલી સલાહ પ્રમાણે અપરાજિત ગણાતા શિખંડીને, અર્જુનના રથના આગળના ભાગમાં ઊભો રાખી પિતામહ ઉપર જોરદાર બાણનો ધસારો કર્યો. અર્જુનના જોરદાર ધસારાએ પાંડવસેનામાં પણ ચેતના પ્રગટી. પિતામહે પાંડવસેનામાં જે હાહાકાર ફેલાવ્યો હતો તેના કારણે પાંડવસેનામાં ઘોર નિરાશા ફેલાઈ હતી. સેના વેરવિખેર થતી હતી, પણ અર્જુનના પિતામહ પરના જોરદાર ધસારાથી સેના ફરીથી સજ્જ થઈ. કૌરવસેના પર જોરદાર આક્રમણ શરૂ કર્યું. પિતામહ શિખંડીને રથના આગળના ભાગમાં ઊભો રાખી અર્જુન પોતાની તરફ પવનવેગે ધસી રહ્યો છે તે જોતાં મનમાં મલકી ઊઠ્યા. તેમણે દુર્યોધનને જે વિશ્વાસ દીધો હતો તેનો તેમણે અમલ પણ કર્યો હતો. પાંડવોના પરાજયની કલ્પનાથી તે ધ્રૂજતા હતા. આટઆટલા સંહાર છતાં અર્જુન દેખાતો ન હતો, તેથી તેઓ ચિંતિત પણ હતા. ક્ષણેક્ષણે હાંક દેતાં : ‘ક્યાં છે અર્જુન ? ક્યાં સંતાયો છે ?’
હવે અર્જુન તેમની પર પવનવેગે ધસી રહ્યો હતો એ જોઈ તેમણે નિરાંત અનુભવી. પોતે દુર્યોધનને વચન દીધા પ્રમાણે અર્જુનના હાથે જ ઘવાઈને જમીન પર પડે એમ તેઓ ઇચ્છતા હતા.
તેમની કલ્પના પ્રમાણે જ અર્જુને પણ જોરથી તેમના પર બાણવર્ષા શરૂ કરી. તેમના દેહમાં ઠામઠામ અર્જુનના બાણથી લોહી વહેતું થયું. પિતામહ વળતો પ્રહાર કરવા પ્રયત્ન કરતા હતા. શિખંડીની પાછળ ઊભા ઊભા પોતાના પર બાણવર્ષા કરતા અર્જુનને વીંધવા તેઓ ધનુષ્યના ટંકાર કરતા. ત્યાં જ શિખંડીના બાણ તેમના દેહ પર ઘા કરતા હતા.
‘શિખંડી પર પ્રહાર કેમ થાય ?’ તેઓ જાણતા હતા કે શિખંડી સ્ત્રી છે. સ્ત્રી પર આક્રમણ થઈ શકે નહિ. શિખંડીને જોતાં તેમને ભૂતકાળનું સ્મરણ થયું ને બોલી ઊઠ્યા, ‘કોણ ? કાશીરાજની