આ પાનું પ્રમાણિત થઈ ગયું છે.
રસતરંગ:૧૧૭
રસેન્દુ : નહિ, નહિ, તું રિસાય એ તો હું ક્ષણભર પણ ન સહી શકું. જીવન ખાલી ખાલી બની જાય છે !
- [ પાસે આવી યુવતીને ખભે હાથ મૂકે છે. લીલા રસેન્દુના હાથને ખસેડતી નથી. ]
લીલા : ખસી જા, દૂર! મને અડવાની જરૂર નથી !
રસેન્દુ : મને એ સિવાય બીજી જરૂર જગતભરમાં દેખાતી નથી.
- [ હાથ પકડે છે. લીલા પોતાનો હાથ પકડવા દે છે. ]
લીલા : હં !
રસેન્દુ : તું કહે તો તારે પગે પડું !
- [ ઘૂંટણ ઉપર બેસી જાય છે – યુવતીનો હાથ પકડી રાખીને ]
- હજી પ્રસન્ન નહિ થાય ?
લીલા : ( સહજ હસીને) પણ કોણે કહ્યું કે હું પ્રસન્ન નહિ થાઉં ? આમ પગ ન પડ...જેને તેને !
રસેન્દુ : ( યુવતીના બન્ને હાથ પકડીને ઊભો થતાં) જેને તેને પગે કદી ન પડું...તારે જ પગે–માત્ર !
- [ અદૃશ્ય અટ્ટહાસ્ય સંભળાય છે ]
લીલા : ( હાથ છોડી દઈને ) કોણ આટલું બધું હસે છે?
રસેન્દુ : અને શા માટે? કોને હસે છે?
- [ હાસ્યરસનો અધિષ્ઠાતા ગણ પ્રમથ વિચિત્ર વેશ ધારી, વિચિત્ર નૃત્ય કરતો, હસતો હસતો પ્રવેશ કરે છે ગાતાં ગાતાં ]
પ્રમથ :
૧[૧]
માનવ કહું ? કે વિચિત્રતાનું
અદ્ભુત સંગ્રહસ્થાન
- ↑ ૧. સારંગ
