પૃષ્ઠ:Rasataragini.pdf/૩૨

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
આ પાનાનું પ્રુફરીડિંગ થઈ ગયું છે
૩૧

જગનો આધાર એની અાંગળી રે લોલ,
કાળજામાં કૈંક ભર્યા કોડ રે. જનની૦

ચિત્તડું ચડેલ એનું ચાકડે રે લોલ.
પળના બાંધેલ એના પ્રાણ રે. જનનીનીo

મૂંગી આશિષ ઉરે મલકતી રે લોલ.
લેતાં ખૂટે ન એની લહાણ રે. જનની૦

ધરતી માતા યે હશે ધ્રૂજતી રે લોલ,
અચળા અચૂક એક માય રે. જનની૦

ગંગાનાં નીર તો વધે ઘટે રે લોલ,
સરખો એ પ્રેમનો પ્રવાહ રે. જનનીનીo

વરસે ધડીક વ્યોમવાદળી રે લોલ,
માડીનો મેઘ બારે માસ રે. જનનીનીo

ચળતી ચંદાની દીસે ચાંદની રે લોલ,
એનો નહિ આથમે ઉજાસ રે,

જનનીની જોડ સખિ ! નહિ જડે રે લોલ.

ભાભી
( મહિડાંનાં દાણ અમે નહિ દઈએ રે લેલ–એ ઢાળ)


ટહૂકે વસન્તકુંજ કોકિલા રે લોલ,
ઘરમાં ભાભીનાં એવાં ગીત રે.

ભાભીના ભાવ મને ભીંજવે રે લોલ.