રસિકવલ્લભ/પદ-૨૬

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← પદ-૨૫ રસિકવલ્લભ
પદ-૨૬
દયારામ
પદ-૨૭ →


<poem>

પદ ૨૬ મું ભક્તિ સુંદરી માયા દાસીજી, બધે પ્રકટ કરી કુંજવિલાસીજી; નખશિખ સુભગા ભક્તિ જેહજી, અતિ પ્યારી લાગી પ્રભુ તેહજી. ૧

દૈવી જીવોનાં લક્ષણ પડી અક્ષરપર કૃપા-કટાક્ષજી, સત્ત્વ ઉપન્યા લક્ષો લક્ષજી; થયા ભક્તિમાં લીન સુભાગીજી, વૈષ્ણવ ગુણવંતા હરિરાગીજી. ૨

ઢાળ આસુરી જીવનાં લક્ષણ અનુરાગી કેવળ કૃષ્ણમાં સર્વદા કૃષ્ણાધીન; જે બીજિ કટાક્ષે ઉપના, તે માયામાં લીન, ૩

તે આસુરી સહુ કર્મજડ હરિજન ધર્મવિમુખ; તે કરે ઉપાસન અવરનાં, જેમાં સદા દુઃખ. ૪

એહવા જ મૂળે જીવ તે, કો કાળ નહિ કલ્યાણ; કહ્યું 'મૂઢ જન્મનિ જન્મનિ' શ્રીગીતામાંહે પ્રમાણ. ૫

તેહવાને અતિ બહિર્મુખ શિવ કર્યા હરિરુચિ જોઈ; મૂળ મર્કટને મદ્ય પાયો, કહે શાણા કોઈ. ૬

એ કથા પદ્મપુરાણમાં, વિસ્તાર છે અથ ઇતિ; તે અંશ માત્ર લખ્યો, વધે બહુ ગ્રંથ તે મન ભીતિ. ૭

તે માટ્ય હરિના હોય તે જ, સદા ભજે હરિરાય; જન દયાપ્રીતમ કૃષ્ણવણ, તે ચિત્ત કહ્યું નવ જાય. ૮

(પૂર્ણ)