રસિકવલ્લભ/પદ-૩૦

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← પદ-૨૯ રસિકવલ્લભ
પદ-૩૦
દયારામ
પદ-૩૧ →


<poem>પદ ૩૦ મું

જળભરિ ધરિયે કોટિક કલશજી, તેટલા રવિ તેહેમાં હોય દરશજી; ત્યમ સંયોગે કરીને માયજી, રૂપ બ્રહ્મનાં ઘણાં જણાયજી.' ૧

એમ સુણી વદ્યા શ્રીગુરૂ વાણીજી, 'મેં મતિ અતિ જડ જાણીજી; સુણી તારી વાતો હાંસી આવેજી, વદતો અસંભવ લાજ અ આવેજી.' ૨

ઢાળ

પ્રતિબિંબવાદનું ખંડન

'તું લાવતો નથી લાજ મન જે, ખોટું સંભવશે કહીં; (જો) તારા મનમાં બ્રહ્મને તો, રૂપ મૂળગું છે નહિ. ૩

વળી દર્પણ સ્થાને માયા કહી તે, માયા કપટનું નામ; તે કપટમાં ક્યહાં અમલતા ગણો, આદર્શ કેરે ઠામ. ૪

પ્રતિબિંબ ન પડે રૂપવણ, નિર્મલ્લી વસ્તુ પાખ્ય; પવનનું પ્રતિબિંબ કષ્ટમાં, ક્યહું પડ્યું દીઠું ભાખ્ય ? ૫

વળી તું અભેદ કહે, જ્યહાં ત્યહાં ભેદ ભાસે સત્ય. જો તું જ તારા કહ્યાથી બંધાય છે, વણ મત્ય. ૬

એક કાચ, બીજો નર ગણે, વળી છાયા તેની ત્રીજી; કોઈ અજ્ઞ ચોથો મળ્યો, સંગે ભ્રમણમાં મતિ ભીજી. ૭

અવયવ વિના છાયા ન સંભવ દયાપ્રીત્તમ રંચ; સમજે ન જડ તું પણ, બને નહિ યુગલ વણ પ્રપંચ. ૮ -૦-