રસિકવલ્લભ/પદ-૫૩

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← પદ-૫૨ રસિકવલ્લભ
પદ-૫૩
દયારામ
પદ-૫૪ →


<poem>

જીવબ્રહ્મની એકતા વિષે વધુ દલીલ

જ્ઞાની તે મહા અજ્ઞાનીજી, પ્રભુપણું પોતે બેઠા માનીજી; ધર્મદાસનો સઘળો તાગેજી, તે ક્યમ પરમેશ્વર પ્રિય લાગેજી. ૧

હું સાગર છું બોલે લવણજી, સત્ય કહે તે વાણી કવણજી; જીવ કદાપિ બ્રહ્મ ન થાયજી, નદી ઉલટી વહી મૂળ ન સમાયજી. ૨


ઢાળ જ્યમ મૂળમાં ન સમાય નદી, ત્યમ જીવ સમાય ન બ્રહ્મ; એમ કાર્ય કારણ નિરંતર છે, મુગ્ધ ન લહે મર્મ. ૩

હરિ પર્ણ જીવ રકાર ક્રમ, એક કર્મ રૂપે હોય; ભળી ગયાનો આકાર, અધ શિર છત્ર સેવક જોય. ૪

સનકાદિ વિષ્ણુ વિલોકી કહ્યું, અધિક સ્વરૂપાનંદ; અમો બ્રહ્માનંદ પણ અનુભવ્યો છે, આ થકી અતિ મંદ. ૫

શુકદેવજી પણ બ્રહ્માનંદ નિમગ્ન હુતા સત્ય; ઉધ્ધાર કીધો ત્યાં થકી સ્વરૂપાનંદ અધિકો અન્ય. ૬

જો ભિન્ન નહોતા બ્રહ્મથી તો, નીકળ્યા કહો ક્યમ ? તે માટ્ય માથાકૂટ મૂકી, પૂજ્ય પુરષોતમ. ૭

ભાખિયું ભક્ત્યાચાર્ય માર્ગ, જ્ઞાન ભ્રાંતિ મૂળ; જન દયાપ્રીતમ સેવવા, તેને નહિ અનુકૂળ. ૮ -૦-