રસિકવલ્લભ/પદ-૫૪

વિકિસ્રોતમાંથી
દિશાશોધન પર જાઓ શોધ પર જાઓ
Padlock-red.svg
આ કૃતિ/પૃષ્ઠની ભૂલશુદ્ધિ પૂર્ણ થતા આ પૃષ્ઠના લેખનને સુરક્ષિત કરી દેવામાં આવ્યું છે. આ પૃષ્ઠ પર પ્રબંધક સિવાય અન્ય સભ્યો ફેરફાર કરી શકશે નહીં. જો આપ આમાં કોઈ સુધારો સૂચવવા માંગો તો ચર્ચાના પાના પર આપની ટિપ્પણી મૂકશો.
← રસિકવલ્લભ/પદ-૫૩ રસિકવલ્લભ
પદ-૫૪
દયારામ
રસિકવલ્લભ/પદ-૫૫ →


<poem>ભક્તિ સિવાયનાં સાધનોની શૂન્યતા

પુરષોત્તમને પ્રિય જે ભક્તિજી, તે સાથે નહિ અણુ આસક્તિજી; નિશદિન રહે છે કષ્ટ મહાનજી, લભ્ય થવાને કેવળ જ્ઞાનજી. ૧

પોચ ફૂટતાં લાભ ન લેશજી, એ જ ઉગરે કેવળ ક્લેશજી; કઠણ સમજવું તેહવું કહેવુંજી, વિવેક સાધન કઠણજ લહેવુંજી. ૨

ઢાળ લહેવું કઠીન સહુ રીતથી, જ્ઞાનમાં વિઘ્ન અપાર; એ ધૃણાક્ષરન્યાયે સફલ, કોકને કોઈ એકવાર. ૩

ભક્તિરસ આગળ મુક્તિની તુચ્છતા તે લાભ પણ વળી તુચ્છ જોતાં, મુક્તિ મૃત્યુ સમાન; જે અસુર અરિભાવે મળ્યા, સમ ઠર્યું વૈર ને જ્ઞાન. ૪

તત્વનું ટુપણું એ તત્વ ટુંપણું તુચ્છ લાગે, પ્રેમરસ પીનાર; હરિ દે ન લે જલ્લવન સરખી, મુક્તિ માને ચાર. ૫

ભાક્ત અને મુક્તિની સરખામણી ઢોકલા સરખી મુક્તિથી, જન પ્રેત થાય પ્રસન્ન; જે ભક્તિ ઘેબર ભોગિયા, તેનું ન માને મન. ૬

નિત્ય સેવક સ્વામિભાવ વણ, અન્યથા નથી આનંદ; પણ પય પચે માર્જાર, પાયસાન્ન ન પચે રતિમંદ. ૭

પોતા સરીખો પ્રભુ કરે પણ, ન આપે નિજ ભક્તિ, તે દયાપ્રીતમ પ્રાણ પ્રિય, જેહને દૃઢ સ્વરૂપાસક્તિ. ૮ -૦-