વેણીનાં ફૂલ/કાંઠે રમનારા

વિકિસ્રોતમાંથી
Jump to navigation Jump to search
← બસંતની વનદેવી વેણીનાં ફૂલ
કાંઠે રમનારા
ઝવેરચંદ મેઘાણી
૧૯૨૮
બ્હેન હિન્દવાણી →


[ ૬૩ ]


કાંઠે રમનારાં

[ગોકૂળ ગામ સોયામણાં રે, જળ જમૂનાને તીર
ગિરિધર ચારે ગાવડી, હાં રે ભેળા બળભદ્ર વીર
ગોકૂળ ગામ સોયામણાં - એ ઢાળ]



દરિયાના તીર રળીઆમણા રે
રૂડાં રમે નાનાં બાળ;
નાતાં ગાતાં ને કાંઇ નાચતાં,
હાં રે હૈયે નથી કોની ફાળ
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં

ઉંચે અનંત આભ થંભીયાં રે
વિના થોભ ને થડકાર;
નીચે નીચે રે નીલાં પાણીડાં
હાં રે સદા ફીણાળાં શ્રીકાર
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં

[ ૬૪ ]

વેળુ દાબીને કરે ઘોલકી રે
રૂડાં તરાવે છે વ્હાણ;
પાળ્યેથી વીણી વન પાંદડાં,
હાં રે ગુંથે હોડલાં સુજાણ
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં

રમતાં તે બાલુડાંએ દીઠડાં રે
એવાં અચરજ બે ચાર;
ક્યાં રે હાલ્યા આ મોટા કાફલા,
હાં રે કોણે ડોળીઆં પતાળ
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં.

મરજીવા મોતીડાંના લોભીયા રે
ડોળે પાણીનાં પતાળ;
વાણીડા લક્ષ્મી તણા લાલચુ,
હાં રે હાલ્યા ખેડવાવેપાર
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં

બાલુડાં ન જાણે જળ ડોળતાં રે,
નથી જાણતાં વેપાર

[ ૬૫ ]

કાંઠે બેસીને વીણે કોડીઓ
હાં રે વીણે શંખલા બે ચાર
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં

દરિયો ભેંકાર ભુરો ગાજતો રે,
હસે સાગરે જુવાળ;
હાલાં ગાતી રે જાણે માવડી,
હાં રે નાનાં બાલુડાંને કાન
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં

ઓચીંતા આભ ચડ્યા વાયરા રે,
ગડ્યાં કાળનાં નિશાન;
ડૂબ્યા મરજીવા મોતી વીણતા,
હાં રે ડૂબ્યા વાણીડાનાં વ્હાણ
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં

મોતી માયાના મોટા લોભીયા રે,
મહીં પડી ખુવે પ્રાણ;
નાનાં નિરલોભી ઉભાં કાંઠડે
હાં રે કરે ગાન ગુલતાન
-કાંઠે રમે રે રૂડાં બાલુડાં