વેણીનાં ફૂલ
ઝવેરચંદ મેઘાણી
1928
જાણવા જેવા શબ્દો
| અનહદ :(હદ વિનાનું) આકાશ
|
| અસળ : નહિ સળેલું, સારૂં (અનાજ)
|
| અંકાશી : (આકાશી) અતિ ઉંચો
|
| આંગડી : અંગરખું
|
| આંધી : (અંધી) વંટોળિયો
|
| ઓરણાં : અનાજની વાવણી કરવાનું હળ
|
| કાંટ્ય : ઝાડી
|
| કાંકણી : કંકણ
|
| કૂંખ : ગર્ભ : પેટ
|
| કોળાંબડો : ઝાડની નમેલી ડાળીઓ, જેના ઉપર બાળકો ‘ઓળ કોળાંબડો’ રમે છે.
|
| .
|
| .
|
| .
|
|
| ખાંભી :પાળીઓ
|
| ગડ્યાં : વગડ્યાં
|
| ગભરૂડી : ગરીબ, પોચી
|
| ગા–ગોઝારો : ગાયને મારનારો
|
| ગુલેનાર : એ નામનાં ફુલો
|
| ગેબ : આકાશ
|
| ગોકળી : ગોવાળ
|
| ગોહર : ગહ્વર : ગુફા
|
| ગોબો : છેડા ઉપર ગાંઠવાળી લાકડી
|
| ગોંદરો : ગામને પાદર ગાયોને ઉભા રહેવાની જગ્યા
|
| ઘમસાણ : લડાઇ
|
| ઘોળવું : (પશુઓને) સીમમાં હાંકી જવા
|
| ઘોલકી : રમત માટે બાંધેલાં ઘર
|
|
| ચબૂતરો : પક્ષીઓને ચણ નાખવાનું ગામ વચ્ચેનું સ્થળ. ઓટો અથવા છત્રી પણ કહેવાય છે.
|
| ચાકળા ચાંદરવા : ઘરની ભીંત પર હીર મોતી ના ભરેલા પડદા
|
| ચૂલ : ચોટલો
|
| જૂની પાની : જૂની
|
| જૂવાળ : ભરતી
|
| ટોડલો : બારણાની ઉપર બન્ને બાજુનાં બહાર રહેતાં લાકડાં
|
| ટોયા : ખેતરમાંથી પંખી ઉડાડનાર
|
| ટોયલું : ટબૂડી, લોટી
|
| ડાઘુ : શબની સાથે સ્મશાને જનારાઓ
|
| ડોલર ફીણ : ડોલર ફુલ જેવાં શ્વેત ફીણ
|
| ડાયરા : ગામડાંનાં લોકોની મંડળી
|
| ઢેલડદે : ઢેલ્ય
|
| .
|
| .
|
| .
|
| .
|
| .
|
|
| તાંસળી : કાંસાનો વાટકો
|
| થોભ : ટેકો
|
| દખણાદું : દક્ષિણ દિશાનું
|
| ધોરી : બળદ
|
| નેવલે : નેવાં ઉપર
|
| નખતર : નક્ષત્ર
|
| નાવલી : એ નામની નદી છે
|
| પતાળ : પાતાળ
|
| પ્રવાલ : પરવાળાં
|
| પનીઆરી : પાણી ભરતી સ્ત્રી
|
| પેટાળ : ખીણ
|
| બડકંદાજ : બંદૂક વાળા
|
| ભતવારી : ખેતરે ભાત લઇ જનારી સ્ત્રી
|
| ભેર : મદદ
|
| ભેંકાર : ભયંકર
|
| મરજીવા : દરિયામાંથી મોતી કાઢનારા
|
| મહીયારી : ગોવાલણ
|
| માઝમ રાત : મધ્ય રાત્રિ
|
| મેઘલ : વાદળાનું
|
| મોલાત્યું : મહેલો
|
| માટી : મરદ
|
|
| રેળાય : ચોળાય
|
| લાખેણી : કિંમતી
|
| લોટ : મોજાં
|
| વીંચવું : મીંચવું : બીડવું
|
| વાંભડી : ગાય ભેંસને બોલવવાનો ગોવાળોનો અવાજ
|
| વેકરો : વેકુરી
|
| વેળુ : વેકુરી
|
| .
|
|
| વ્રેહમંડ : બ્રહ્માંડ
|
| હાથેળી : હથેળી
|
| હીંહોરા : ગાયની બૂમો
|
| હાલાં : હાલરડાં
|
| સરવર : સરોવર
|
| શિવરાજ : શિવાજી મહરાજ
|
| શ્રીકાર : સુંદર
|
| શબદ : શબ્દ
|
|